مقایسه اثربخشی عزت نفس افزایی مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی و عزت نفس افزایی شناختی- رفتاری بر عزت­نفس و انگیزش تحصیلی دختران نوجوان

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی عزت نفس افزایی مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی و عزت نفس افزایی شناختی-رفتاری بر عزت نفس و انگیزش تحصیلی دختران نوجوان است. روش پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. کلیه دانش آموزان دختر متوسطه دوم شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ جامعه آماری پژوهش را تشکیل دادند. از جامعه آماری، ۴۵ دانش آموز دختر دارای ملاک های ورود به شیوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در سه گروه (دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل)، هر گروه ۱۵ نفر جایگذاری شدند. دو گروه آموزشی، آموزش عزت نفس افزایی مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی و عزت نفس افزایی شناختی رفتاری را طی ۸ جلسه هفتگی دریافت کردند و گروه گواه آموزشی نگرفتند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه عزت نفس کوپر-اسمیت (۱۹۶۷) و مقیاس انگیزش تحصیلی والراند (۱۹۹۲) بودند. داده ها با آزمون تحلیل واریانس با اندازه های تکراری و آزمون تعقیبی بونفرونی با نرم افزار SPSS-۲۶ تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که هر دو آموزش عزت نفس افزایی مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی و شناختی رفتاری بر عزت نفس و انگیزش تحصیلی اثربخش بوده و این اثربخشی در پیگیری ۶۰ روزه پایدار مانده است (p<۰/۰۵). همچنین طبق نتایج آزمون بونفرونی بین اثربخشی این دو آموزش بر عزت نفس و انگیزش تحصیلی تفاوت معناداری وجود ندارد (p>۰/۰۵). با توجه به یافته ها که نشان داد آموزش های عزت نفس افزایی مبتنی بر رویکرد پدیدارشناسی و عزت نفس افزایی شناختی رفتاری بر افزایش عزت نفس و انگیزش تحصیلی دختران نوجوان اثربخش است، بنابراین این دو بسته آموزشی می توانند درجهت یاری دختران نوجوان استفاده شوند.

Keywords:

رویکرد پدیدارشناسی , آموزش شناختی رفتاری , عزت نفس , انگیزش تحصیلی.