بررسی تاثیر سیاستهای شهرداری سبز بر تعلق سازمانی کارکنان با نقش میانجی باورهای زیست محیطی (مورد مطالعه شهرداری ارومیه)

رشد فزاینده شهرنشینی و گسترش چالش های محیط زیستی سبب شده است شهرداری ها نقش مهم تری در توسعه پایدار و مدیریت سبز ایفا کنند. از این رو، پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سیاست های شهرداری سبز بر تعلق سازمانی کارکنان با نقش میانجی باورهای زیست محیطی در شهرداری ارومیه انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری شامل کارکنان شهرداری ارومیه بوده و داده ها از طریق پرسشنامه محقق ساخته جمع آوری شده است. برای تحلیل داده ها از مدل سازی معادلات ساختاری و آزمون نقش میانجی استفاده شد. یافته های تحقیق نشان داد که سیاست های شهرداری سبز تاثیر مثبت و معناداری بر تعلق سازمانی کارکنان دارد و به طور همزمان توانسته است باورهای زیست محیطی آنها را تقویت کند همچنین مشخص شد که باورهای زیست محیطی نقش میانجی مهمی در رابطه بین سیاست های سبز و تعلق سازمانی ایفا می کنند؛ به این معنا که هنگامی که کارکنان ادراک می کنند شهرداری دارای رویکردی سازگار با محیط زیست است، باورهای زیست محیطی آنها تقویت شده و این امر موجب افزایش احساس پیوند هویت و وابستگی سازمانی می شود. نتایج نهایی بیانگر آن است که سیاست های سبز تنها اقدامی فیزیکی یا اجرایی نیستند، بلکه می توانند از طریق ایجاد همسویی ارزشی و تقویت مسئولیت پذیری زیست محیطی کارکنان انسجام و تعلق سازمانی را ارتقا دهند. بر اساس یافته ها توصیه می شود مدیران شهری با توسعه زیرساخت های سبز، فرهنگ سازی محیط زیستی، آموزش های تخصصی و مشارکت دادن کارکنان در برنامه های سبز سازمانی زمینه تقویت باورهای زیست محیطی و افزایش تعلق سازمانی را فراهم کنند. نتایج این پژوهش می تواند برای سیاست گذاران محلی، مدیران منابع انسانی و برنامه ریزان شهری در جهت تدوین راهبردهای مدیریتی مبتنی بر پایداری محیط زیستی و ارتقای سرمایه انسانی مفید باشد.

Keywords:

سیاست های شهرداری سبز , تعلق سازمانی , باورهای زیست محیطی , مدیریت شهری , توسعه پایدار