بررسی هوش عاطفی و پایداری سازمانی کارکنان منطقه معدنی و صنعتی گل گهر شهر سیرجان

هدف این پژوهش بررسی رابطه بین هوش عاطفی و پایداری سازمانی کارکنان منطقه معدنی و صنعتی گل گهر در شهر سیرجان است. هوش عاطفی به عنوان توانایی درک و مدیریت احساسات خود و دیگران، یکی از عوامل مهم در بهبود عملکرد شغلی ارتقای روابط بین فردی و ایجاد انگیزش در محیط کار محسوب می شود. از سوی دیگر، پایداری سازمانی نشان دهنده توانایی سازمان در حفظ ثبات، انطباق با تغییرات و دستیابی به اهداف بلندمدت است. این پژوهش به روش توصیفی-پیمایشی انجام شد و نتایج تحلیل ها نشان داد که بین هوش عاطفی کارکنان و ابعاد مختلف پایداری سازمانی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. به ویژه مهارت های خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های اجتماعی با افزایش تعهد سازمانی، رضایت شغلی و توانایی مقابله با تغییرات و فشارهای محیطی ارتباط مستقیمی دارند. یافته های پژوهش تاکید می کند که ارتقای هوش عاطفی کارکنان می تواند به بهبود ثبات و پایداری سازمانی، افزایش بهره وری و ایجاد محیط کاری مثبت و حمایتگر کمک کند. در نتیجه، توصیه می شود سازمان های منطقه معدنی و صنعتی گل گهر با طراحی برنامه های آموزشی هدفمند، توسعه مهارت های مدیریتی و ارتقای هوش عاطفی کارکنان زمینه رشد پایداری سازمانی و تحقق اهداف استراتژیک خود را فراهم نمایند.

Keywords:

هوش عاطفی , پایداری سازمانی کارکنان , منطقه معدنی و صنعتی گل گهر , شهر سیرجان