نقش مشارکت شهروندی در توسعه پایدار شهری از ایده تا اجرا

هدف این پژوهش بررسی نقش مشارکت شهروندی در تحقق توسعه پایدار شهری با تمرکز بر فرایند گذار از ایده تا اجرا است. در این مطالعه با بهره گیری از روش کیفی و رویکرد تحلیلی-توصیفی، اسناد، گزارش ها و پژوهش های معتبر داخلی و بین المللی مرتبط با مشارکت، حکمرانی و توسعه شهری مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان می دهد که مشارکت شهروندی یک فرایند چندلایه و وابسته به زمینه های نهادی، فرهنگی، اقتصادی و فناورانه است و کیفیت آن زمانی ارتقا می یابد که از مشارکت نمادین فراتر رفته و به تصمیم سازی و هم طراحی واقعی نزدیک شود. عوامل واسطه ای همچون اعتماد نهادی، یادگیری اجتماعی و سرمایه اجتماعی نقش مهمی در پیوند مشارکت با پیامدهای پایدار ایفا می کنند. همچنین عوامل تعدیل گر نظیر ثبات مدیریتی، ظرفیت مالی، توزیع اختیارات و دسترسی به فناوری می توانند میزان اثربخشی مشارکت را تقویت یا محدود کنند. مدل مفهومی پیشنهادی پژوهش نشان می دهد که مشارکت موثر شهروندان می تواند پیامدهای اجتماعی، اقتصادی و محیط زیستی پایداری همچون ارتقای عدالت فضایی، تقویت اقتصاد محلی، افزایش رضایت عمومی و بهبود تاب آوری شهری را به همراه داشته باشد. این یافته ها بر ضرورت نهادینه سازی مشارکت در ساختار حکمرانی شهری و طراحی سازوکارهای شفاف، فراگیر و کارآمد تاکید می کند.

Keywords:

مشارکت شهروندی , توسعه پایدار شهری , حکمروایی شهری , تاب آوری شهری , برنامه ریزی شهری