نقش مالیات بر ارزش افزوده و عوارض محلی در ایجاد درآمد پایدار شهرداری های ایران

درآمد پایدار پیش شرطی اساسی برای مدیریت کارآمد و پاسخگوی شهرهای ایران است. در حال حاضر، ساختار درآمدی شهرداری ها به شدت به منابع ناپایدار وابسته است و این وابستگی توانایی برنامه ریزی بلندمدت و ارائه خدمات عمومی باکیفیت را تضعیف کرده است. این پژوهش با روش کتابخانه ای توصیفی-تحلیلی به بررسی ظرفیت دو منبع کلیدی یعنی مالیات بر ارزش افزوده و عوارض محلی در ایجاد درآمد پایدار می پردازد. یافته ها نشان می دهد که سهم این دو منبع در بودجه شهرداری های کشور هنوز در سطح پایینی قرار دارد و فاصله معناداری با الگوهای موفق جهانی وجود دارد. مهم ترین موانع، تمرکز شدید اختیارات مالی در سطح ملی، تغییرات مکرر قوانین، ضعف زیرساخت های اطلاعاتی، مقاومت های سیاسی-اجتماعی و ناهماهنگی نهادی است. پژوهش یک چارچوب بومی پنج لایه برای گذار به درآمد پایدار پیشنهاد می کند و مجموعه ای از پیشنهادهای سیاستی در سه افق کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت ارائه می دهد که در صورت اجرا می تواند تا پایان دهه ۱۴۰۰، ترکیب درآمدی شهرداری ها را به سمت الگوهای پایدار و قابل پیش بینی تغییر دهد.

Keywords:

درآمد پایدار شهرداری , مالیات بر ارزش افزوده , عوارض محلی , مالیه عمومی محلی , تمرکززدایی مالی , مدیریت شهری ایران