طراحی بیمارستان کودکان سرطانی با رویکرد طراحی انسان محور و همه جانبه

امروزه طراحی محیط درمانی کودکان به عنوان یکی از مولفه های موثر در ارتقای کیفیت درمان و حمایت روانی بیماران شناخته می شود. این پژوهش با رویکردی انسان محور و چندجانبه به بررسی نقش طراحی معماری در کاهش استرس و بهبود تجربه درمانی کودکان مبتلا به سرطان می پردازد. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات موردی است و داده ها از طریق مشاهده ساختاری فضاها، پرسشنامه های والدین و پرسنل و مصاحبه با متخصصان معماری و روانشناسی محیطی گردآوری شد. تحلیل های کیفی و کمی نشان دادند که عواملی مانند دسترسی به نور طبیعی، رنگ بندی های ملایم، فضاهای بازی و تعامل با طبیعت و فراهم کردن محیط های حمایتی برای خانواده ها به طور چشمگیری سطح اضطراب کودکان را کاهش داده و مشارکت آنان در روند درمان را افزایش می دهد. بر اساس نتایج، توصیه هایی عملی برای طراحی فضاهای بستری و عمومی بیمارستان کودکان ارائه شده که همزمان با رعایت الزامات درمانی، به نیازهای عاطفی، اجتماعی و حرکتی کودکان نیز پاسخ می دهد. این یافته ها می تواند راهنمایی برای طراحان و برنامه ریزان فراهم کند تا بیمارستان های کودکان ای خلق کنند که هم درمان محور و هم انسان محور باشند.

Keywords:

بیمارستان کودکان , سرطان , طراحی انسان محور , اضطراب , روان شناسی محیطی