(الگوهای معماری بومی و نقش آن در توسعه پایدار خاورمیانه)

مسئله اصلی در این پژوهش بررسی قابلیت های الگوهای معماری بومی منطقه خاورمیانه برای انطباق با اصول توسعه پایدار در دوران معاصر و ارائه راهکارهای طراحی منطبق با اقلیم است. هدف اصلی تحقیق شناسایی و تحلیل اصول کالبدی و عملکردی معماری بومی این منطقه (شامل ویژگی هایی چون استفاده از مصالح بوم آورد، تهویه طبیعی، حیاط مرکزی و بادگیرها) و تبیین نقش آن ها در کاهش مصرف انرژی و افزایش آسایش حرارتی است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان می دهند که الگوهای معماری بومی خاورمیانه به دلیل هماهنگی عمیق با شرایط اقلیمی غالب به ویژه گرم و خشک و بهره گیری هوشمندانه از منابع محلی دارای قابلیت های بالایی در راستای اصول معماری پایدار هستند. این اصول سنتی می توانند به عنوان یک چارچوب غنی و اثبات شده برای تدوین الگوهای طراحی نوین و پایدار در منطقه مورد استفاده قرار گیرند، به گونه ای که ضمن حفظ هویت فرهنگی، پاسخگوی نیازهای زیست محیطی و کاهش دهنده اثرات منفی توسعه شتاب زده باشند. نتایج حاکی از آن است که بازخوانی و تلفیق هوشمندانه این الگوها با فناوری های نوین می تواند گامی موثر در جهت تحقق توسعه پایدار در حوزه معماری و شهرسازی خاورمیانه باشد.

Keywords:

معماری بومی , توسعه پایدار , الگوهای اقلیمی , خاورمیانه , مصرف انرژی