نقش معماری در توسعه گردشگری خلاق از فضاهای عمومی تا نشانه های شهری

در دهه های اخیر با تحول الگوهای گردشگری و افزایش تمایل گردشگران به تجربه های مشارکتی و فرهنگی، مفهوم گردشگری خلاق به عنوان رویکردی نو در توسعه شهری مطرح شده است. در این میان، معماری نه تنها به عنوان عنصری زیبایی شناختی، بلکه به منزله ابزاری برای خلق تجربه های خلاقانه و معنادار نقش آفرینی می کند. پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی توصیفی، به بررسی نقش معماری در تقویت گردشگری خلاق از رهگذر طراحی فضاهای عمومی و نشانه های شهری می پردازد. نتایج نشان می دهد که طراحی فضاهای شهری با محوریت تعامل اجتماعی، بازآفرینی فضاهای تاریخی با کاربری های نوین و خلق نمادهای معمارانه هویتمند می تواند زمینه ساز شکل گیری جریان های خلاق گردشگری در مقیاس شهری شود. همچنین معماری به واسطه تلفیق ارزش های فرهنگی، فناوری های نو و مشارکت شهروندان قادر است محیط هایی را پدید آورد که در آن گردشگر نه تماشاگر بلکه بخشی از فرآیند تولید معنا و تجربه باشد. بر این اساس توسعه گردشگری خلاق نیازمند نگرشی میان رشته ای است که در آن، معماران، طراحان شهری و مدیران گردشگری به طور هماهنگ در خلق فضاهای الهام بخش و پایدار مشارکت داشته باشند.

Keywords:

معماری , گردشگری خلاق , فضاهای عمومی , نشانه های شهری , بازآفرینی شهری