حکمروایی محلی بازگشت پذیر ارائه یک دسته بندی تازه از مولفه های تاب آوری شهری در ایران

هدف این پژوهش واکاوی نظام مند مولفه های تاب آوری شهری با تاکید بر نقش محوری حکمرانی محلی بازگشت پذیر در بستر ایران برای دستیابی به یک دسته بندی جدید است. با استفاده از روش مرور نظام مند، مقالات علمی منتشر شده در بازه زمانی هشت ساله مورد تحلیل قرار گرفتند. یافته ها حاکی از غلبه رویکردی جزءنگر و تمرکز نامتوازن بر بعد کالبدی زیرساختی هسته سخت تاب آوری است در حالی که بعد نهادی حکمرانی به عنوان عامل یکپارچه ساز کمتر مورد توجه قرار گرفته است، همچنین، وقفه های پژوهشی محسوس و سیطره روش های پیمایشی کمی از دیگر محدودیت های شناسایی شده در این عرصه است. در پاسخ به این خلاء این مطالعه چارچوب مفهومی نوین چهار بعدی شامل (۱) هسته سخت (کالبدی- زیرساختی و اقتصادی (پایه) (۲) بعد انسانی اجتماعی سرمایه های فرهنگی و توانمندسازی اقتصادی، (۳) بعد نهادی حکمرانی مدیریت یکپارچه و مشارکت و (۴) بعد پیوندی عوامل ارتباط دهنده ابعاد را پیشنهاد می دهد. نتیجه گیری اصلی مقاله تاکید دارد که تحقق تاب آوری شهری در گرو گذار از نگاه های تک بعدی و تقویت نهادهای محلی، منعطف پاسخگو و مشارکت پذیر است که قادر به ایجاد پیوند بین تمامی سرمایه های شهری باشند.

Keywords:

تاب آوری , شهری , حکمرانی محلی , مرور نظام مند