از کاهش انتشار تا برابری زیست محیطی بررسی تطبیقی سیاستهای تغییر اقلیم در چارچوب عدالت اقلیمی

تغییر اقلیم یکی از مهمترین چالشهای جهانی قرن بیست و یکم است که تاثیرات گسترده ای بر محیط زیست، اقتصاد و جوامع انسانی دارد بررسی ارتباط میان سیاستهای تغییر اقلیم و عدالت زیست محیطی از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا گروه های آسیب پذیر بیشترین تاثیرات منفی را تجربه می کنند این مقاله با استفاده از مرور نظام مند ادبیات، علمی، چارچوبهای نظری، رویکردهای سیاستی و مطالعات موردی را تحلیل می کند یافته ها نشان می دهند که تحقق عدالت در سیاستهای اقلیمی مستلزم توجه همزمان به عدالت توزیعی رویه ای و شناختی است. سیاستهای بدون در نظر گرفتن عدالت می توانند نابرابریهای اجتماعی اقتصادی را تشدید کنند مطالعات موردی از جمله پرونده های Urgenda و در هلند و ۲۰۲۰ ICJ اهمیت مسئولیت قانونی دولتها و حقوق نسلهای آینده را برجسته می کنند. همچنین نوآوریهای فناورانه مانند مدل هوش محیطی همدلانه (IEE)، فرصتهای جدیدی برای ارتقای عدالت اقلیمی فراهم می آورند با وجود پیشرفت ها چالشهایی مانند کمبود منابع، ضعف نهادها و مشارکت ناکافی گروههای آسیب پذیر همچنان پابرجاست بنابراین ادغام عدالت در سیاستهای ملی و بین المللی، تقویت مشارکت اجتماعی و استفاده از داده های محلی و فناوری های نوین از الزامات مهم سیاستگذاری موفق است. مطالعه حاضر همچنین بر لزوم تحقیقات مقایسه ای میان کشورهای توسعه یافته و در حال توسعه و توسعه رویکردهای بین رشته ای برای ارتقای عدالت اقلیمی تاکید دارد.

Keywords:

تغییر اقلیم , عدالت زیست محیطی , عدالت اقلیمی , سیاستهای اقلیمی , مشارکت اجتماعی , مدل هوش محیطی همدلانه