تحلیل تطبیقی الگوهای معماری بومی و تاثیر آن بر هویت شهری در توسعه شهرهای معاصر

در دهه های اخیر روند شتاب زده توسعه شهری در ایران باعث شده است که بسیاری از شهرها از هویت تاریخی و فرهنگی خود فاصله بگیرند و الگوهای معماری بومی جای خود را به معماری های تقلیدی و بی هویت بدهند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل تطبیقی الگوهای معماری بومی و تاثیر آن بر هویت شهری در توسعه شهرهای معاصر ایران انجام شده است. روش تحقیق کیفی و بر پایه تحلیل تطبیقی میان سه شهر یزد، تبریز و کاشان است که به عنوان نمونه هایی از بافت های تاریخی با حفظ ساختار بومی انتخاب شده اند. داده های پژوهش از طریق مطالعات اسنادی، مشاهده میدانی و تحلیل محتوای منابع تخصصی گردآوری شده اند. نتایج نشان می دهد که اصول معماری بومی نظیر هماهنگی با اقلیم، تناسبات فضایی، استفاده از مصالح محلی و توجه به مفاهیم اجتماعی و فرهنگی نقش تعیین کننده ای در شکل گیری هویت پایدار شهری دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که بازخوانی و تطبیق الگوهای بومی در طراحی های معاصر می تواند ضمن حفظ اصالت فرهنگی به ارتقای کیفیت زیست پذیری شهرها کمک کند. در نهایت این پژوهش پیشنهاد می کند که در فرآیند توسعه شهری، بازگشت آگاهانه به مولفه های هویت بخش معماری بومی، ضرورتی اساسی برای پایداری فرهنگی و کالبدی شهرهای ایران است.

Keywords:

معماری بومی , هویت شهری , توسعه پایدار , معماری معاصر , الگوهای بومی