نقش توسعه حمل و نقل پاک در بهبود کیفیت هوای شهری راهبردی به سوی شهرهای سالم و پایدار

با رشد سریع شهرنشینی و افزایش تمرکز جمعیت در کلان شهرها سیستم های حمل و نقل به یکی از اصلی ترین منابع آلاینده هوا تبدیل شده اند. انتشار گازهای گلخانه ای و ذرات معلق ناشی از وسایل نقلیه موتوری تاثیرات مخربی بر سلامت عمومی، محیط زیست و اقتصاد شهری گذاشته است. این مقاله با هدف تبیین نقش محوری توسعه حمل و نقل پاک در بهبود کیفیت هوای شهری و دستیابی به توسعه پایدار نگاشته شده است. روش تحقیق به کار رفته در این مطالعه تحلیلی مروری است و با بررسی اسناد کتابخانه ای و مقالات معتبر علمی به تجزیه و تحلیل راهبردهای مختلف حمل و نقل پاک می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که راهبردهای توسعه حمل و نقل پاک در سه محور اصلی تغییر ناوگان، تغییر سوخت و تغییر رفتار قابل دسته بندی هستند. توسعه زیرساخت های حمل و نقل عمومی الکتریکی مانند مترو و تراموا، ترویج استفاده از وسایل نقلیه الکتریکی شخصی و عمومی، ایجاد مسیرهای ایمن برای دوچرخه سواری و پیاده روی و مدیریت تقاضای سفر از طریق اعمال محدودیت های ترافیکی و توسعه فناوری های هوشمند از جمله کلیدی ترین این راهبردها محسوب می شوند. نتیجه گیری کلی مقاله حاکی از آن است که توسعه یکپارچه و برنامه ریزی شده سیستم حمل و نقل پاک نه تنها به کاهش چشمگیر آلاینده های کلیدی مانند NOX، PM۲.۵، PM۱۰ و CO منجر می شود، بلکه مزایای جانبی همچون کاهش آلودگی صوتی، کاهش ترافیک، ارتقای سلامت جسمی و روانی شهروندان و تحقق پذیری اهداف شهر هوشمند را در پی خواهد داشت.

Keywords:

حمل و نقل , پاک , کیفیت هوای شهری , توسعه پایدار , وسایل نقلیه الکتریکی , حمل و نقل عمومی , آلاینده های هوا