مطالعه بهبود ایمنی عبور و مرور عابران پیاده در معابر شهری

پیاده روی به عنوان بنیادی ترین شکل جابه جایی شهری و از ارکان اصلی حمل و نقل پایدار محسوب می شود. با این حال، افزایش آمار تصادفات مرتبط با عابران پیاده به ویژه هنگام عبور از عرض خیابان به یکی از جدی ترین دغدغه های ایمنی ترافیک شهری تبدیل شده است. با وجود آنکه اقداماتی همچون احداث پل های عابر پیاده، خط کشی های عبور و تقاطع های کنترل شده با چراغ راهنمایی به منظور ارتقای ایمنی عابران در شهر ارومیه اجرا شده است، مشاهده می شود بسیاری از افراد به دلایل گوناگون از جمله برداشت ذهنی بهبود ایمنی و میزان راحتی استفاده از این تسهیلات تمایل چندانی به بهره گیری از آنها ندارند. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل عوامل موثر بر رفتار عبور عابران پیاده و درک آنها از ایمنی و راحتی تسهیلات عبور عرضی در معابر شهری ارومیه انجام شده است. در این راستا از ۶۹۷ عابر پیاده در ۳۴ نقطه از معابر اصلی شهر پرسشگری به عمل آمد. تحلیل داده ها با استفاده از مدل لوجیت رتبه ای نشان داد که درک عابران از میزان ایمنی و راحتی نقش تعیین کننده ای در استفاده از خط کشی های عابر پیاده دارد در حالی که در مورد پل های عابر پیاده تنها بهبود ایمنی تاثیر معنادار بر میزان استفاده دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که مردان نسبت به زنان تمایل بیشتری به استفاده از گذرگاه های خط کشی شده دارند و با افزایش سن احتمال استفاده از این تسهیلات کاهش می یابد. یافته های این مطالعه می تواند به عنوان مبنایی علمی برای برنامه ریزان و مدیران شهری در جهت اولویت بندی اقدامات موثر بر ارتقای ایمنی عابران و بهبود کیفیت تسهیلات عبور عرضی در چارچوب توسعه پیاده مداری شهر ارومیه مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

رفتار عبور عرضی عابر , بهبود , ایمنی , راحتی درک شده , گذرگاه عابر پیاده