فضاهای سبز شهری و مدیریت بحران سیل مرور تحلیلی برای طراحی شهری پایدار

رشد سریع شهرنشینی، تغییرات کاربری اراضی و تشدید پدیده های حدی اقلیمی شهرها را در دهه های اخیر بیش از پیش در معرض وقوع سیلاب های ناگهانی و خسارت های ناشی از آن قرار داده است. در چنین شرایطی، فضاهای سبز شهری به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای مبتنی بر طبیعت برای مدیریت روان آب و افزایش تاب آوری شهری شناخته می شوند. این مطالعه با رویکردی تحلیلی و مرور نظام مند منابع علمی داخلی و بین المللی، نقش کارکردی فضاهای سبز در مهار سیلاب، کاهش شدت روان آب، بهبود نفوذپذیری خاک، تعدیل اثر جزیره حرارتی و تقویت کیفیت زیست محیطی را بررسی می کند. نتایج نشان می دهد که طراحی هوشمندانه زیرساخت سبز شامل پارک های نفوذپذیر، چمنزارهای مقاوم، حوضچه های تاخیری، باغ های بارانی و درختکاری خیابانی با الگوهای علمی می تواند میزان سیلاب شهری را به طور چشمگیری کاهش دهد. همچنین سوءمدیریت، نبود استانداردهای طراحی، استفاده بیش از حد از سطوح سخت و عدم مشارکت جامعه از مهم ترین عوامل کاهش اثربخشی این فضاها است. در پایان راهکارهای سیاستی و اجرایی برای ارتقای نقش فضاهای سبز در مدیریت بحران سیلاب ارائه شده است.

Keywords:

فضاهای سبز , شهری , مدیریت سیلاب , رواناب