بررسی مکانیزمهای محرک هماهنگ سازی میان شهرنشینی و فضای سبز شهری در شهرستان محمود آباد

روند سریع شهرنشینی در شهرستان محمود آباد، به ویژه در دو دهه اخیر، موجب افزایش فشار بر فضای سبز شهری و کاهش کیفیت و دسترسی به این فضاها شده است. این پژوهش مروری با هدف شناسایی مکانیزم های محرک هماهنگ سازی توسعه شهری و فضای سبز انجام شد و به بررسی اسناد شهرداری، مطالعات پیشین داخلی و بین المللی و تحلیل سیستماتیک روندها و چالشها پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که مکانیزم های برنامه ریزی و سیاست گذاری اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، فنی-زیست محیطی و مدیریتی نهادی، نقش کلیدی در توسعه هماهنگ و پایدار فضای سبز دارند. همچنین محدودیت اراضی ساحلی، فشار ساخت و ساز گردشگری، و کمبود سیاست های بازدارنده چالشهای اصلی در این مسیر هستند. بر اساس نتایج، استفاده از رویکرد یکپارچه و مبتنی بر شواهد همراه با مشارکت شهروندان، طراحی کمربندهای سبز، استانداردسازی سرانه و کیفیت فضای سبز، و پایش مستمر شاخص ها به عنوان راهکارهای موثر برای ارتقای تاب آوری اکولوژیک و کیفیت زندگی پیشنهاد می شود. این پژوهش می تواند مبنای تصمیم گیری و سیاست گذاری شهرداری محمودآباد برای توسعه پایدار فضای سبز شهری باشد.

Keywords:

شهرنشینی , فضای سبز شهری , هماهنگ سازی توسعه شهری , مکانیزمهای محرک , توسعه پایدار , محمود آباد