بررسی درس هایی از اخلاق معلمی در گلستان و بوستان سعدی

اثرگذاری معلم بر فرایند آموزش تنها به انتقال دانش محدود نمی شود بلکه بخش مهمی از رسالت او در هدایت اخلاقی، تربیتی و انسانی شاگردان شکل می گیرد. گلستان و بوستان سعدی از ارزشمندترین متون کلاسیک ادب فارسی اند که در بردارنده تعالیم اخلاقی، تربیتی و حکمت های رفتاری هستند و می توانند به عنوان منابع الهام بخش برای بازخوانی اصول اخلاق معلمی مورد استفاده قرار گیرند. این مقاله با روش مروری کتابخانه ای به بررسی آموزه های اخلاقی مرتبط با نقش معلم در دو اثر برجسته سعدی می پردازد و تلاش می کند ابعاد مختلف اخلاق حرفه ای معلمی را در بستر حکایات و مضامین تربیتی این آثار تحلیل کند. مباحث مقاله نشان می دهد که سعدی معلم را الگوی رفتاری مربی، انسانی، هدایتگر اجتماعی و عامل رشد شخصیت متعلم می داند؛ به گونه ای که ویژگی هایی مانند حلم، بردباری، انصاف، خیرخواهی، فروتنی، مسئولیت پذیری، عدالت در رفتار با شاگردان، خودداری از خشونت کلامی و آموزش همراه با محبت از مهم ترین ارکان اخلاقی مورد تاکید اوست. همچنین این پژوهش نشان می دهد که سعدی بر اهمیت هماهنگی گفتار و کردار معلم، ضرورت آگاهی از روحیات شاگرد، شیوه تربیت مرحله به مرحله و نقش رفتار معلم در اصلاح جامعه توجه ویژه دارد. یافته های این مطالعه می تواند چارچوبی مفید برای بازخوانی اخلاق حرفه ای معلمی در آموزش و پرورش امروز فراهم کند و با ارائه اصول کاربردی بستری برای ارتقای کیفیت روابط معلم و دانش آموز، بهبود فضای آموزشی و تقویت فرایند تربیت اخلاقی دانش آموزان ایجاد نماید.

Keywords:

اخلاق معلمی , گلستان , بوستان سعدی , تربیت اخلاقی