نقش ادبیات کودک در تربیت اجتماعی

کودکی یکی از مهمترین دوره های رشد انسان است؛ دوره ای که در آن پایه های شخصیت تفکر و رفتار اجتماعی شکل می گیرد. در این میان ادبیات کودک با بهره گیری از ابزارهایی چون داستان، شعر و نمایش، نقش موثری در انتقال غیرمستقیم ارزش ها، هنجارها و مهارت های اجتماعی ایفا می کند و به عنوان ابزاری تربیتی مورد توجه والدین و مربیان قرار می گیرد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش ادبیات کودک در تربیت اجتماعی کودکان است. در این راستا مهارت ها و ارزش هایی مانند همدلی، همکاری، مسئولیت پذیری، احترام به دیگران و تقویت تعاملات اجتماعی شناسایی و تاثیر آثار ادبی بر رشد هویت فرهنگی، اخلاقی و احساس تعلق اجتماعی کودکان تحلیل شده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعه اسنادی و تحلیل محتوای متون کودک گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که ادبیات کودک در صورت انتخاب هدفمند و بهره گیری درست توسط والدین و مربیان می تواند در تقویت مهارت های اجتماعی، پرورش ارزش های اخلاقی و بهبود روابط بین فردی کودکان نقش قابل توجهی داشته باشد. در پایان نیز راهکارهایی برای استفاده موثر از ادبیات کودک در فرآیند تربیت ارائه شده است.

Keywords:

ادبیات کودک , تربیت اجتماعی , مسئولیت پذیری , هویت فرهنگی , ارزش های اخلاقی و اجتماعی