بررسی توان واژگانی در شعر فروغ فرخزاد

توان واژگانی از مهم ترین شاخص های سنجش قدرت زبانی و خلاقیت هنری شاعران است. فروغ فرخزاد به عنوان یکی از تاثیرگذارترین شاعران معاصر ایران با دگرگون سازی زبان شعر و بهره گیری آگاهانه از واژگان ساده، عاطفی و نمادین نقش مهمی در تحول شعر نو فارسی ایفا کرده است. این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی به بررسی توان واژگانی در شعر فروغ فرخزاد می پردازد و تلاش می کند نشان دهد که چگونه انتخاب و ترکیب واژگان در شعر او به انتقال مفاهیم فردی، عاطفی و اجتماعی کمک کرده است. جامعه آماری پژوهش مجموعه اشعار فروغ به ویژه دفترهای تولدی دیگر و ایمان بیاوریم به آغاز فصل است. یافته ها نشان می دهد که فروغ با تلفیق زبان محاوره و زبان ادبی، استفاده گسترده از واژگان عاطفی و خلق ترکیب های نو توانسته زبانی شخصی، صریح و تاثیرگذار بیافریند که یکی از عوامل اصلی ماندگاری شعر او در ادبیات معاصر فارسی به شمار می رود.

Keywords:

فروغ فرخزاد , توان واژگانی , زبان , شعر , سبک شناسی شعر معاصر ایران , زبان محاوره , نوگرایی زبانی