مطالعه موردی به کارگیری تکنیک های میکرولرزه ای برای تقویت سازه های آسیب پذیر

تقویت سازه های موجود به ویژه آن هایی که در مناطق با ریسک لرزه ای بالا قرار دارند یک ضرورت مهندسی برای حفظ ایمنی عمومی و تداوم عملکرد زیرساخت ها است. ارزیابی دقیق از پارامترهای دینامیکی این سازه ها بدون ایجاد آسیب اهمیت بالایی دارد. این مقاله به بررسی کاربرد تکنیک میکرولرزه ای (Microtremor) به عنوان یک ابزار کارآمد و غیر مخرب برای تعیین ویژگی های لرزه ای سایت و سازه می پردازد. هدف اصلی شناسایی دقیق فرکانس غالب سایت (F) و نسبت شتاب افقی به عمودی (SRSS) سازه های قدیمی است. یک مطالعه موردی بر روی یک ساختمان بتنی چند طبقه آسیب پذیر در منطقه زلزله خیز انجام شد. نتایج حاصل از تحلیل V,H به همراه داده های میدانی امکان ارزیابی دقیق مودال سازه را فراهم آورد و مقایسه آن با مدل های تحلیل اجزای محدود (FE) آسیب پذیری را ممکن ساخت. این یافته ها مبنایی مستحکم برای پیشنهاد روش های بهینه تقویتی مانند جداساز لرزه ای یا افزایش سختی برشی فراهم آورد. این تحقیق نشان می دهد که ادغام داده های میکرولرزه ای با تحلیل های سازه ای منجر به ارزیابی دقیق تر و اقتصادی تر پروژه های مقاوم سازی می شود.

Keywords:

تکنیک های میکرولرزه ای , مودال سازه , ارزیابی دینامیکی