سنتز پایدار رویکردهای نانوشیمی سبز برای تولید کاتالیزورهای دوستدار محیط زیست

توسعه پایدار صنایع شیمیایی وابسته به طراحی و تولید کاتالیزورهایی است که ضمن حفظ کارایی بالا کمترین اثرات مخرب زیست محیطی را داشته باشند. این مقاله به بررسی جامع رویکردهای نانوشیمی سبز (Nanochemistry) به عنوان یک پارادایم نوین در سنتز کاتالیزورهای دوستدار محیط زیست می پردازد. کاتالیزورهای سنتی اغلب نیازمند شرایط عملیاتی خشن، حلال های سمی و تولید مقادیر زیادی زباله هستند که با اصول دوازده گانه شیمی سبز مغایرت دارند. نانوشیمی سبز با بهره گیری از کاهش اندازه ذرات تا مقیاس نانو، استفاده از منابع تجدیدپذیر، افزایش اقتصاد اتمی و جایگزینی حلال های آلی با آب یا سیالات فوق بحرانی راهکاری موثر برای کاهش اثر انگشت زیست محیطی فرآیندهای کاتالیز ارائه می دهد. در این پژوهش، روش های کلیدی سنتز سبز مانند سل ژل تعدیل شده، روش های هیدروترمال و میکروویو - کمک شده مورد تحلیل قرار گرفته و کارایی آن ها در تولید نانوکاتالیزورهای اکسید فلزی و کربنی ارزیابی شده است. نتایج نشان می دهد که این رویکردها نه تنها منجر به تولید نانوذرات با سطح ویژه و فعالیت کاتالیزوری بهبود یافته می شوند، بلکه به طور قابل توجهی مصرف انرژی و تولید مواد زائد را کاهش می دهند. چالش های پیش رو در مقیاس پذیری و استانداردسازی این روش ها نیز مورد بحث قرار گرفته است و تاکید می شود که ادغام اصول نانوشیمی سبز برای دستیابی به اهداف توسعه پایدار در شیمی کاتالیستی ضروری است.

Keywords:

نانوشیمی سبز , کاتالیز , نانوتکنولوژی