چشم انداز آینده پژوهی طب جایگزین و جایگاه آن در توسعه الگوهای نوین سلامت در چارچوب سازمان مشاوران و متخصصان ملل اسلامی (اینسکو)

مقدمه تحولات اخیر در علوم،اعصاب فیزیولوژی تنظیمی و طب سنتی نشان میدهد که مفهوم طب جایگزین از مرحله درمانهای مکمل فراتر رفته و به رویکردی علمی و پیشگیرانه در تنظیم محور عصبی هورمونی بدن تبدیل شده است. این رویکرد بر پایه توازن ذهن و بدن کاهش استرس و ارتقای تاب آوری زیستی و روانی شکل گرفته و در تعامل با فناوریهای نوین سلامت معنای تازه ای یافته است. هدف این پژوهش تبیین تغییر پارادایم طب جایگزین از دید زیست تنظیمی و انسان محور است؛ مدلی که میکوشد پیوند میان مداخلات ذهن-بدن تنظیم محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال و پیش بینی سلامت آینده را با سیاست گذاری سلامت تلفیقی در چارچوب نهادهای نوآور مانند اینسکو برقرار کند. روش پژوهش این مطالعه بر پایه تحلیل میان رشته ای از یافته های علوم، اعصاب، فیزیولوژی، قوم داروشناسی و سیاست سلامت است. داده ها از مرور منظم پژوهش های بین المللی و مقایسه مدل های زیستی-فرهنگی استخراج شدند تا پیوند میان تاب آوری فیزیولوژیک، تنظیم عصبی هورمونی و آینده پژوهی سلامت شناسایی شود. نتایج نشان می دهد طب جایگزین در حال گذار به مرحله ای فناورانه و هوشمند است که از ابزارهای سنجش زیستی مانند واریابی ضربان قلب و شاخص بار آلوستاتیک برای سنجش تاب آوری استفاده می کند. این تحولات بنیان سلامت انسان محور را شکل می دهند؛ الگویی که بر خودتنظیمی، بدن، کرامت انسانی و ارزش اجتماعی سلامت تاکید دارد. در این مسیر، نهادهایی چون اینسکو با ایجاد رصدخانه آینده پژوهی سلامت می توانند میان علوم زیستی، فرهنگ شفابخشی و سیاست گذاری اخلاقی پیوندی پایدار ایجاد کنند و راهی برای تحول جامع و پایدار نظام های سلامت اسلامی و جهانی بگشایند.

Keywords:

طب جایگزین , محور HPA , تاب آوری , فیزیولوژیک , سلامت انسان محور , آینده پژوهی سلامت , تنظیم زیستی