بررسی رویکردهای گزارش دهی دوگانه در چارچوب های جدید

گزارش دهی دوگانه مفهومی است که در سال های اخیر علاوه بر گزارشگری مالی به مسائل غیر مالی که در حوزه های زیست محیطی اجتماعی و حاکمیتی تحت عنوان گزارشگری پایداری می پردازد. در ساختارهای نوین بین المللی نظیر استانداردهای گزارشگری مالی بین المللی و استانداردهای گزارش دهی پایداری، اروپا نحوه تعامل گزارش های مالی و گزارش های پایداری را بازتعریف کرده اند. در این پژوهش به رویکردهای مختلف گزارش دهی دوگانه پرداخته شده و جایگاه گزارش دهی دوگانه در استانداردهای نوین را شرح می دهد تا تحولات گزارش دهی دوگانه را مطرح نماید. همچنین با تحلیل نقاط قوت و ضعف رویکرد گزارش دهی دوگانه به بیان مبانی نظری چارچوب ها و گزارش دهی دوگانه می پردازد و در نهایت رویکرد آن را در شرکت های بزرگ اروپایی، آمریکایی و آسیایی نشان می دهد. روش جستجوی نظام مند در پایگاه های بین المللی و منابع فارسی وب سایت، نهادها، مقالات معتبر، گزارش های مشاوره ای و پایان نامه های داخلی و خارجی انجام شده است. یافته ها حاکی از آن است که رویکردهای دوگانه عمدتا برای افزایش شفافیت و کاهش ابهام در مقایسه پذیری تدوین شده است و مسائل همخوانی بین چارچوب ها و استانداردها، بار گزارش دهی روی شرکت ها و نیاز به سازگاری داده ها همچنان چالش برانگیز می باشد.

Keywords:

گزارش دهی دوگانه , گزارشگری پایداری , گزارشگری مالی