تحلیلی از استدلال دادگاه اروپایی حقوق بشر در مورد فرزندخواندگی بدون رضایت

این مقاله بررسی می کند که چه مجموعه ای از شرایط خانوادگی، مداخله موجه در حق احترام به زندگی خانوادگی تحت ماده ۸ کنوانسیون اروپایی حقوق کودک (ECHR) را مجاز می داند. ما تمام احکام دادگاه ها در مورد فرزندخواندگی از سرپرستی را تجزیه و تحلیل می کنیم تا دریابیم که منظور دادگاه از واحد «خانواده» و «منافع عالیه کودک» چیست. تجزیه و تحلیل ما نشان می دهد که جایگاه و احترام به زندگی خانوادگی بالفعل کودک در حال تغییر است. این با این دیدگاه که کودکان نه تنها از حقوق رسمی برخوردارند بلکه به عنوان افراد شناخته می شوند طنین انداز است، در واحد خانواده که ایالت ها و دادگاه ها باید مستقیما به آن بپردازند. خانواده هم شامل روابط والدین بیولوژیکی و فرزندان و هم بین فرزندان و والدین رضاعی و تا حد محدودتری بین خود خواهر و برادرها می شود. درک دادگاه از خانواده با ادبیات نظری مطابقت دارد که در آن مفهوم خانواده منعکس کننده پیوندهای ایجاد شده توسط روابط و فعالیت های شخصی و مراقبتی است.

Keywords:

حقوق کودکان , دادگاه حقوق بشر اروپا , فرزندخواندگی , حق احترام به زندگی خانوادگی