دیجیتالی سازی ثبت املاک از اسناد کاغذی تا بلاکچین

تحول نظام ثبت املاک از اسناد کاغذی به زیرساخت های دیجیتالی در دهه ی اخیر یکی از شاخص های نوگرایی حکمرانی زمین به شمار می رود. این پژوهش در حال انجام با عنوان دیجیتالی سازی ثبت املاک: از اسناد کاغذی تا بلاک چین به بررسی تطبیقی دو مطالعه ی موردی در کشورهای هندوراس و گرجستان می پردازد تا چگونگی تاثیر عوامل اجتماعی، سیاسی و فنی بر آمادگی نظام اطلاعاتی (IS) سازمان های دولتی در فرآیند پذیرش فناوری بلاک چین را تحلیل کند. هر دو کشور از طریق مشارکت با شرکت های خصوصی به دنبال بهره گیری از بلاک چین برای ارتقای شفافیت، امنیت و کارآمدی نظام ثبت اراضی خود بودند، با این حال نتایج متفاوتی به دست آمد. در هندوراس نبود یک پایگاه جامع و قابل اعتماد از سوابق مالکیت، ناسازگاری داده ها و مقاومت سیاسی نسبت به تغییر ساختار موجود موجب توقف پروژه و ناکامی در پیاده سازی فناوری بلاک چین شد. در مقابل، گرجستان به واسطه ی برخورداری از زیرساخت های دیجیتالی پیشرفته تر، سوابق الکترونیکی دقیق تر، شراکت موثر بخش عمومی و خصوصی و حمایت سیاسی پایدار توانست مدل ثبت دیجیتالی زمین مبتنی بر بلاک چین را با موفقیت به مرحله ی اجرا برساند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که دیجیتالی سازی ثبت املاک صرفا انتقال داده از بستر کاغذی به دیجیتال نیست بلکه مستلزم بازطراحی فرآیندهای حقوقی، نهادی و فناورانه است. موفقیت در به کارگیری بلاک چین در نظام ثبت اراضی مستلزم ترکیب، بعد کلیدی است: آمادگی فنی، زیرساخت، تعهد نهادی و حمایت سیاسی. تجربه ی این دو کشور گویای آن است که هرگاه هماهنگی میان این عناصر برقرار شود طرح های دیجیتالی سازی می توانند به افزایش شفافیت، کاهش فساد و تقویت امنیت مالکیت منجر شوند.

Keywords:

دیجیتالی سازی , بلاک چین , ثبت املاک , سوابق اراضی , شراکت عمومی خصوصی