شیوه های اعتقادی فتنه گری و راهکارهای پیشگیری از آن از منظر قرآن کریم و نهج البلاغه

«فتنه» از مباحث بسیار مهم سیاسی اجتماعی و اعتقادی در تاریخ جوامع است که در آیات متعدد «قرآن کریم» و خطبه ها و نامه های نهج البلاغه به طور مستقیم و غیر مستقیم مورد توجه قرار گرفته است. این مفهوم، هم بیانگر امتحان و آزمایش الهی است و هم نشانه ای از آشوب و انحراف در جامعه دینی. شناخت ابعاد گوناگون «فتنه گری» و تحلیل انگیزه ها و شیوه های آن می تواند به حکومت ها و نخبگان فکری کمک کند تا از وقوع بحران های فکری و اجتماعی جلوگیری کنند و مسیر هدایت جامعه را حفظ نمایند. هدف اصلی این پژوهش، تبیین و دسته بندی شیوه های اعتقادی فتنه گری و ارائه راهکارهای پیشگیری بر اساس دو منبع گران سنگ اسلام یعنی قرآن کریم و نهج البلاغه است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق بررسی منابع معتبر علمی و دینی جمع آوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که فتنه گران غالبا از ابزارهایی همچون «تحریف عقاید دینی»، «بازگرداندن جامعه به ارزش های جاهلی»، «ایجاد شبهه و اختلاف» و «سوء استفاده از مقدسات» بهره می برند. در مقابل تقویت ایمان، پایبندی به تقوا، رجوع به قرآن، تبعیت از اهل بیت (ع) و ارتقای بصیرت دینی از مهم ترین راهکارهای مقابله و پیشگیری از فتنه هستند.

Keywords:

شیوه های فتنه گری , فتنه , شبهه , تحریف , راهکارهای پیشگیری