تحلیل فقهی- اجتماعی الزام حجاب در تقابل فردی و حقوق بشر

این پژوهش به تحلیل انتقادی چالش های نوین وارد بر اصل الزام حجاب در چارچوب نظام حقوقی جمهوری اسلامی ایران می پردازد. در حالی که مبانی فقهی حجاب را حکمی بنیادین و عاملی برای حفظ نظم اخلاقی عمومی (امر به معروف حکومتی) می دانند، گفتمان مدرن بر اساس اصول حقوق بشر به ویژه اصل خودمختاری فردی و آزادی بیان بر لزوم اختیاری بودن پوشش تاکید دارد. این مقاله با واکاوی استدلال های هر دو طرف از جمله نقد حجاب به عنوان ابزار سلطه و پاسخ های مبتنی بر محدودیت پذیری حقوق بشر در جهت حفظ مصلحت عمومی دینی به دنبال تبیین مشروعیت اجرای حکومتی حجاب در بستر حاکمیت شرع است. یافته ها نشان می دهد که دفاع از این الزام نه با انکار مطلق حقوق بشر، بلکه با تعریف متفاوت از «مصلحت عمومی» و تقدم شریعت بر قانون عرفی صورت می گیرد.

Keywords:

آزادی , اسلام , حجاب , نظام حقوقی , هنجار اجتماعی