تعهد به ارائه اطلاعات از طریق سپیدنامه رمزدارایی ها با مطالعه تطبیقی با میکا و حقوق آمریکا

تعهد به ارائه اطلاعات در سپیدنامه های رمز دارایی ها یکی از اساسی ترین الزامات برای ارتقای شفافیت، اعتماد سرمایه گذاران و کارآمدی بازارهای نوظهور دارایی های دیجیتال است؛ الزاماتی که در سال های اخیر با تصویب مقررات جدیدی مانند مقرره بازارهای دارایی های رمزنگاری شده اتحادیه اروپا (میکا) و چارچوب های حقوقی ایالات متحده نظیر قوانین کمیسیون بورس و اوراق بهادار و رویکرد افشای مبتنی بر خطر ساختارمند و الزام آور شده است. با آنکه سپیدنامه ها در ابتدا صرفا به عنوان متونی تبلیغاتی یا معرفی فنی پروژه ها مطرح می شدند، اما به تدریج تبدیل به ابزار حقوقی با کارکرد مشابه اوراق افشا در بازار سرمایه شدند و از این حیث مسئولیت های مدنی و کیفری خاصی متوجه ناشران آنها شده است. مطالعه تطبیقی حاضر با تمرکز بر تعهدات افشا در سپیدنامه ها و مقایسه آن با الزامات افشا تحت میکا و حقوق آمریکا، به تحلیل ابعاد شکلی و ماهوی افشا، دامنه اطلاعات ضروری، الزامات مربوط به ریسک ها، وضعیت حقوقی توکن ها، ساختار حاکمیتی پروژه و حقوق کاربران می پردازد و نشان می دهد که چگونه رویکرد اتحادیه اروپا مبتنی بر استانداردسازی، نظارت پیشینی و حمایت ساختاریافته است، درحالی که رویکرد آمریکا مبتنی بر آزمون های قضایی، طبقه بندی موردی و تمرکز بر جلوگیری از تقلب و گمراه سازی است. نتیجه تحلیل تطبیقی بیانگر آن است که سپیدنامه ها در میکا ماهیتی شبه ثبت نامه ای یافته و انتشار آن بدون تائید، تخلف محسوب می شود، اما در نظام آمریکا تعهد افشا تابع ماهیت توکن و تطبیق آن با معیارهای اوراق بهادار است. همچنین مطالعه نشان می دهد که خلاهای حقوقی در بسیاری از نظام های نوظهور، از جمله ایران ناشی از فقدان تعریف یکپارچه از توکن، نبود معیار مشخص برای افشا و فقدان نظام نظارتی هماهنگ است. این مقاله با تبیین نقاط اشتراک و افتراق میان دو نظام، پیش رو چارچوبی پیشنهادی برای ارتقای تعهدات افشا در سپیدنامه ها ارائه می دهد که می تواند در تدوین مقررات داخلی نیز مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

سپیدنامه رمزدارایی ها , میکا , حقوق آمریکا , تعهد به افشا , مقررات دارایی دیجیتال