چارچوب بندی برای کانون های تمرکز و فرصت های آتی در تلاش بر تغییر دانشکده ریاضی

این مقاله، در مورد تلاش هایی به منظور تغییر در آموزش، یادگیری و ارزیابی حساب دیفرانسیل و انتگرال در سطح مقدماتی از طریق توالی های حساب دیفرانسیل و انتگرال ارائه شده است. بررسی این که چگونه بخش های درگیر در اجرای تغییر، تلاش های خویش را آغاز و حفظ کرده، انجام پذیرفته و این کار در چارچوب هفت ویژگی برنامه های موفق حساب دیفرانسیل و انتگرال، که توسط دو انجمن بزرگ ریاضیات ارائه شده، چارچوب بندی شده اند. اکثر مقالات بر دو ویژگی متمرکز بوده که شامل هماهنگی دوره و روش های آموزشی دانشجومحور هستند. توجه کم تری به سایر ویژگی ها مانند خدمات پشتیبانی دانشجو در خارج از کلاس و فعالیت های توسعه حرفه ای شده است. در مورد جنبه های مرتبطی که بخشی از برنامه های موفق تلقی شده اما در تلاش های تغییر گزارش نشده اند، بحث صورت پذیرفته است. پیشنهاد شده است که تلاش های مبتنی بر تحقیق آتی به منظور تغییر در بخش های آموزشی، شامل مشاوره عمیق تر با هماهنگ کنندگان مراکز یادگیری ریاضی اما با توجه به نقش منحصربه فرد آن ها در مدیریت مسائل فراگیران پیرامون گذار و انتظارات در ریاضیات پس از ورود به آموزش عالی گردد.

Keywords:

آموزش عالی , تعامل و یادگیری فعال , تحقیق در دکترا , پشتیبانی ریاضی , تغییر دانشکده