کاربرد انرژی های تجدیدپذیر در تاسیسات شهری با رویکرد بهینه سازی مصرف انرژی و کاهش آلاینده ها

با افزایش جمعیت شهری و رشد تقاضای انرژی، تاسیسات شهری به عنوان منابع عمده مصرف انرژی و انتشار آلاینده ها شناخته می شوند. استفاده از انرژی های تجدیدپذیر، مانند خورشیدی، بادی، زمین گرمایی و زیست توده، ضمن کاهش وابستگی به سوخت های فسیلی، امکان بهینه سازی مصرف انرژی و کاهش انتشار آلاینده ها را فراهم می کند. این پژوهش با هدف بررسی کاربرد انرژی های تجدیدپذیر در تاسیسات شهری و ارزیابی اثرات آن بر بهینه سازی مصرف انرژی و کاهش آلاینده ها انجام شد. جامعه آماری شامل پروژه های انرژی تجدیدپذیر در شهرداری های بزرگ ایران و جهان است و از روش مطالعه موردی (Case Study) و تحلیل اسناد و داده های انرژی مصرفی و آلاینده ها استفاده شد. داده ها با تحلیل توصیفی و مقایسه ای پردازش گردید. یافته ها نشان داد که استفاده از انرژی های تجدیدپذیر در تاسیسات شهری، می تواند تا ۳۰–۵۰٪ مصرف انرژی برق شهری را کاهش دهد و انتشار گازهای گلخانه ای و آلاینده های محیطی را به میزان قابل توجهی کاهش دهد. همچنین، بهره گیری از سیستم های ترکیبی انرژی های تجدیدپذیر (Hybrid Systems) باعث افزایش پایداری و قابلیت اعتماد شبکه های انرژی شهری می شود.

Keywords:

انرژی های تجدیدپذیر , تاسیسات شهری , بهینه سازی انرژی , کاهش آلاینده ها , توسعه پایدار , شبکه های ترکیبی انرژی