مصورسازی و ترسیم نقشه علمی پژوهش های مربیگری دیجیتال در حوزه آموزش: یک مطالعه علم سنجی

زمینه و اهداف با گسترش سریع فناوری های دیجیتال الگوهای سنتی آموزش دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیرندگان امروزی نیستند و نقش های حمایتی در فرایند یادگیری نیازمند بازتعریف اند یکی از نمودهای این تحول رشد مربیگری دیجیتال به عنوان فرایندی فناورانه برای پشتیبانی حرفه ای فراگیران است پژوهش حاضر با رویکرد علم سنجی و با هدف ترسیم نقشه علمی و شبکه مفهومی پژوهش های مرتبط با مربیگری دیجیتال در آموزش انجام شده است تا روندهای زمانی جغرافیایی و موضوعی این حوزه و محورهای اصلی آن شناسایی گردد. روش: پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و با استفاده از روش علم سنجی انجام شده است داده ها از پایگاه وب آو ساینس استخراج و طی چند مرحله پالایش شدند از میان ۱۰۸۶ رکورد اولیه ۹۵۱ مقاله علمی مرتبط با مربیگری دیجیتال در آموزش طی سال های ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۵ برای تحلیل نهایی انتخاب شد تحلیل داده ها در دو سطح تحلیل توصیفی شاخص های کمی، و تحلیل شبکه ای هم وقوعی مفاهیم با استفاده از نرم افزار وس ویوور برای ترسیم خوشه های دانشی و روابط مفهومی انجام گرفت. یافته ها: تولیدات علمی حوزه مربیگری دیجیتال از ۲۰۱۵ روندی صعودی داشته و در سال ۲۰۲۱ به اوج رسیده است کشورهای انگلستان، آمریکا و کانادا و دانشگاه هایی مانند هاروارد و جانز هاپکینز پیشگامان اصلی این حوزه اند حوزه های آموزش علوم کامپیوتر و مهندسی بیشترین سهم را در مطالعات داشته اند همچنین تحلیل شبکه ای سه محور مفهومی اصلی پداگوژیک (رابطه مربی و یادگیرنده)، فناورانه (فناوری های هوشمند و کاربردی) نیاز به مربیگری دیجیتال را آشکار ساخت. نتیجه گیری: تحلیل ها نشان می دهد مربیگری دیجیتال از مرحله اولیه محدود به مرحله ی فناورانه گذر کرده است مربیگری دیجیتال اکنون به حوزه ای میان رشته ای و تثبیت شده تبدیل شده است که مرز میان آموزش، فناوری و حرفه های انسانی را بازتعریف می کند این تحول نتیجه ی تعامل میان نیازهای آموزشی و توسعه زیرساخت های دیجیتال است استمرار رشد این حوزه مستلزم سیاست های توانمندسازی، مربیان، توسعه زیرساخت و ترویج یادگیری دیجیتالی است.

Keywords:

مربیگری دیجیتال , آموزش , فناوری آموزشی , یادگیری فناورانه