تدوین مدل مربیگری مبتنی بر تفکر سیستمی برای حل مسائل پیچیده سازمانی

در دنیای پیچیده و متغیر امروزی سازمان ها با مسائلی مواجه اند که ماهیتی پویا، چند بعدی و غیرخطی دارند حل این مسائل مستلزم نگرشی کل نگر و سیستمی است؛ نگرشی که بتواند الگوهای تکرارشونده و روابط علی درون سازمان را آشکار سازد. از سوی دیگر، مربیگری به عنوان یکی از موثرترین رویکردهای توسعه فردی و سازمانی نقشی اساسی در پرورش مهارت های تفکر و حل مسئله دارد. با این حال بیشتر الگوهای موجود مربیگری فاقد نگاه سیستمی به پویایی های سازمانی هستند. پژوهش حاضر با هدف تدوین مدل مربیگری مبتنی بر تفکر سیستمی برای حل مسائل پیچیده سازمانی انجام شده و از نوع توصیفی-تحلیلی است. داده های تحقیق بر اساس مرور گسترده منابع علمی فارسی و انگلیسی، تحلیل محتوای متون کلیدی و ترکیب مفاهیم مرتبط در حوزه های مربیگری، تفکر سیستمی و حل مسئله استخراج شده است. نتیجه پژوهش ارائه چارچوبی مفهومی است که نشان می دهد مربیگری سیستمی می تواند با تمرکز بر الگوهای بازخورد، روابط متقابل و درک پویایی ها موجب ارتقای ظرفیت یادگیری و حل مسئله در سطوح فردی و سازمانی شود.

Keywords:

مربیگری , تفکر سیستمی , حل مسئله , توسعه منابع انسانی , پویایی سازمانی