نقش میانجی خودکارآمدی معلمان در رابطه بین فرسودگی شغلی و کیفیت آموزش در مدارس دولتی شهر ملایر

فرسودگی شغلی معلمان به عنوان یکی از عوامل مهم موثر بر کاهش کیفیت آموزش دغدغه ای اساسی در نظام های آموزشی به ویژه مدارس دولتی محسوب می شود. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی خودکارآمدی معلمان در رابطه بین فرسودگی شغلی و کیفیت آموزش مدارس دولتی شهرستان ملایر بود. این مطالعه از نوع توصیفی همبستگی و با استفاده از روش مدل یابی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری شامل تمام معلمان مدارس دولتی ملایر در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ (تعداد ۳۵۰ نفر) بود که با نمونه گیری تصادفی طبقه ای ۱۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد فرسودگی شغلی ماسلاک، خودکارآمدی تدریس و کیفیت آموزش جمع آوری و تحلیل شدند. نتایج نشان داد فرسودگی شغلی به طور مستقیم و منفی بر کیفیت آموزش تاثیر دارد. همچنین فرسودگی شغلی رابطه منفی معناداری با خودکارآمدی داشت در حالی که خودکارآمدی به طور مثبت و معناداری با کیفیت آموزش مرتبط بود. آزمون میانجی گری سوبل تایید کرد که خودکارآمدی نقش میانجی معناداری در کاهش اثرات منفی فرسودگی بر کیفیت آموزش ایفا می کند. این یافته ها حاکی از آن است که افزایش باورهای خودکارآمدی معلمان می تواند به عنوان راهکاری موثر برای کاهش پیامدهای منفی فرسودگی شغلی و ارتقای کیفیت آموزش در مدارس دولتی مطرح شود. پیشنهاد می شود مدیران آموزشی با برگزاری دوره های تقویت مهارت های روانی و ارتقای خودکارآمدی معلمان، زمینه های کاهش فرسودگی را فراهم آورند و از طریق بهبود فضای کاری و حمایت های سازمانی کیفیت آموزشی را ارتقا دهند.

Keywords:

فرسودگی شغلی , خودکارآمدی , کیفیت آموزش , میانجیگری , معلمان , مدارس دولتی