مربیگری آموزشی در عصر دیجیتال مدیریت چالشها و بهره گیری از فرصتها

اهداف پژوهش ظهور فناوری های دیجیتال و هوش مصنوعی مولد طی دهه اخیر نقش مربیان آموزشی را دستخوش دگرگونی های عمیق کرده است. این تحولات نیاز به بازتعریف مهارت ها، شایستگی ها و الگوهای مربیگری را بیش از پیش برجسته می سازد. هدف این مطالعه، تحلیل نظام مند تغییرات نقش مربیان آموزشی در عصر دیجیتال، شناسایی چالش های پیش رو و تبیین فرصت هایی است که فناوری های نوین برای ارتقای اثربخشی مربیگری فراهم می کنند. روش پژوهش این پژوهش با روش مرور نظام مند مجموعه ای از مطالعات علمی منتشر شده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ را بررسی کرده است. منابع علمی بر اساس معیارهای مشخص شامل حوزه مربیگری آموزشی، فناوری های دیجیتال، هوش مصنوعی مولد و توسعه حرفه ای مربیان انتخاب شدند. تحلیل محتوا و کدگذاری مفهومی برای استخراج الگوهای مشترک و تبیین روندهای نوظهور به کار گرفته شد. یافته ها: بررسی ها نشان می دهد که مربیان موفق در عصر دیجیتال باید ترکیبی از شایستگی های فناورانه، سواد داده ای و دیجیتال، مهارت های رهبری تحول آفرین و توانایی مدیریت تغییر را همزمان دارا باشند. چالش هایی مانند شکاف دیجیتال، امنیت سایبری، مقاومت سازمانی در برابر تغییر و پیچیدگی مدیریت فناوری از موانع اساسی هستند. هم زمان فناوری فرصت هایی ارزشمند برای یادگیری شخصی سازی شده، پایش پیشرفت یادگیرندگان و ارتقای تعامل فراهم می کند. نتیجه گیری این مطالعه چارچوبی مفهومی برای مربیگری در عصر دیجیتال پیشنهاد می کند که بر سه محور «فناوری محوری»، «داده محوری» و «انسان محوری» استوار است. به کارگیری این چارچوب می تواند به بازطراحی برنامه های تربیت مربی، تدوین سیاست های آموزشی مبتنی بر تحول دیجیتال و توانمندسازی مربیان برای نقش آفرینی موثر در محیط های یادگیری آینده کمک کند.

Keywords:

مربیگری آموزشی دیجیتال , هوش مصنوعی مولد , تحول دیجیتال , توسعه حرفه ای , عدالت و فراگیری دیجیتال