تاثیر مربیگری انگیزشی معلم بر تقویت تاب آوری تحصیلی و کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان

اهداف: اضطراب امتحان و کاهش تاب آوری تحصیلی از چالش های رایج در نظام های آموزشی ایران به شمار می رود. فشارهای روانی ناشی از ارزشیابی های تحصیلی اغلب موجب افت عملکرد، کاهش انگیزه و کاهش اعتماد به نفس در دانش آموزان می شود. در مقابل، تاب آوری تحصیلی به عنوان توانایی مقابله موثر با چالش ها عاملی کلیدی در موفقیت پایدار محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مربیگری انگیزشی معلمان بر ارتقای تاب آوری تحصیلی و کاهش اضطراب امتحان دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش: این پژوهش از نوع مطالعات کیفی با رویکرد کتابخانه ای - تحلیلی است. برخلاف مرور ساده منابع، در این مطالعه یافته های پژوهش های معتبر داخلی و خارجی با نگاهی انتقادی تحلیل و تلفیق شد. داده ها از طریق بررسی نظام مند مقالات علمی، کتاب های تخصصی و پایان نامه ها در پایگاه های علمی Google Scholar، نورمگز، مگ ایران و SID گردآوری شدند. معیار انتخاب منابع ارتباط مستقیم آنها با موضوع مربیگری انگیزشی، تاب آوری تحصیلی و اضطراب امتحان بود. یافته ها: بررسی ها نشان داد که مربیگری انگیزشی معلمان می تواند نقش تعیین کننده ای در ایجاد فضای امن روانی، تقویت خودکارآمدی و ارتقای مهارت های خود تنظیمی دانش آموزان ایفا کند، همچنین مربیگری از طریق آموزش مهارت های مقابله ای، استفاده از ارزشیابی های متنوع و تاکید بر انگیزش درونی به طور معناداری اضطراب امتحان را کاهش می دهد. شواهد داخلی نیز حاکی از آن است که سبک تدریس حمایتی و انگیزشی معلمان ایرانی تاب آوری تحصیلی دانش آموزان را افزایش داده و سطح اضطراب امتحان آنان را پایین می آورد. نتیجه گیری: در مجموع، پژوهش حاضر بیانگر آن است که مربیگری انگیزشی معلمان با تقویت انگیزش درونی و ایجاد حمایت روان شناختی نقش مهمی در کاهش اضطراب امتحان و افزایش تاب آوری تحصیلی ایفا می کند، بنابراین توانمندسازی معلمان در زمینه مهارت های مربیگری انگیزشی می تواند به عنوان یکی از سیاست های کلیدی نظام آموزشی ایران مورد توجه قرار گیرد. پیشنهاد می شود پژوهش های آینده با استفاده از داده های میدانی و در گروه های سنی مختلف یافته های این مطالعه را تکمیل و تعمیم دهند.

Keywords:

مربیگری , تاب آوری تحصیلی , اضطراب امتحان , انگیزش درونی , حمایت آموزشی