تعیین شاخص های سازمان مربی گرا مبتنی بر اهداف سیاست های تحول نظام اداری مورد مطالعه سازمان حفاظت محیط زیست

سازمان مربی گرا الگویی نوظهور به شمار می آید که فراتر از انجام وظایف اجرایی نقش هایی چون آموزش، هدایت و توسعه ظرفیت های درونی سازمان را نیز بر عهده دارد؛ سازمان مربی گرا با تکیه بر توسعه فردی، ارتقاء توانمندی های کارکنان، تسهیل یادگیری و تقویت تعاملات اثربخش بستری مناسب برای تحقق اهداف تحول در نظام اداری فراهم می آورد. در عصر جهانی شدن، مربی گری به عنوان یکی از رویکردهای کلیدی در دستیابی به اهداف فردی و سازمانی مورد توجه قرار گرفته است. زمانی که مربی گری به درستی اجرا شود، تمامی بخش های سازمان قادر خواهند بود سریع تر یاد بگیرند، انعطاف پذیری بیشتری در مواجهه با تغییرات از خود نشان دهند و اثربخشی عملکرد خود را ارتقاء بخشند. این پژوهش از نظر هدف در دسته تحقیقات کاربردی قرار دارد چرا که هدف اصلی آن ارائه راهکارها و شاخص هایی عملی و کاربردی برای بهبود و توسعه سازمان مربی گرا در راستای تحقق اهداف تحول نظام اداری در سازمان حفاظت محیط زیست است. روش گردآوری داده ها در این پژوهش شامل مطالعات کتابخانه ای و روش میدانی بود که با استفاده از پرسش نامه طراحی شده بصورت مستقیم از جامعه آماری پژوهش شامل کلیه مدیران سازمان محیط زیست به تعداد ۱۴۱ نفر اخذ شد. نمونه آماری نیز با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. بخش دولتی بدلیل مواجهه با طیف گسترده ای از چالش های انسانی و اجتماعی بطور ویژه ای نیازمند بهره گیری از سازمان مربی گرا است. افزایش انگیزه و رضایت شغلی کارکنان و همچنین بهره وری و نوآوری سازمانی را می توان معیارهای موفقیت سازمان مربی گرا دانست. نتایج این تحقیق می تواند به عنوان پایه ای برای مطالعات آینده در حوزه تحول سازمانی، آموزش منابع انسانی و توسعه سازمانی در نظام اداری کشور مورد استفاده قرار گیرد و زمینه ساز توسعه نظریه های مرتبط با سازمان مربی گرا باشد.

Keywords:

سازمان , مربی گرا , تحول نظام اداری , سازمان حفاظت محیط زیست