بررسی روابط بصری از منظر زیبایی شناسی نقش مایه ها جانوری سنگ های آرامستان تخت فولاد اصفهان

پیدایش آثار معماری و تاریخی هر کشوری نشان از فرهنگ، ساختار و مناسبت های اجتماعی، نوع حکومت و باورها و اعتقادات حاکم بر آن جامعه می باشد و با بررسی و تحلیل این آثار می توان به شاخصه های هویتی و ملی آن کشور پی برد. آثار به جا مانده از تمدن گذشتگان هریک تابع شرایط خاصی بوده است از جمله اقلیمی، تاریخی، سیاسی، اجتماعی، مذهبی و اقتصادی و این امر به فراخور و کاربردی که داشته اند برمی گردد. در این خصوص نقشمایه های به جا مانده بر روی قبور به عنوان اسنادی و مدارک تاریخی مهم قلمداد می شوند. آرامستان ها در ایران در دوره های مختلف نشانه هویت و مفاهیمی متفاوت با آنچه که امروزه روبرو هستیم می باشند. گورها و سنگ قبرها، نشانه ها و تصاویر و نقوش تزئینی و رمزی روی سنگ قبرها در گستره ی حقیقت مرگ قرار گرفته و ریشه در تمایل انسان به جاودانگی و حیات ابدی دارد. بر پایه این تفکر مزار انسان و نشانه های سمبلیک در رابطه با آن، همچون سنگ قبرها پیش از آنکه گویای مرگ انسان باشد نشانه ی زندگی انسان است. این نقوش از طبیعت، همچون گل و پرنده و سایر اشکال نمادین بر روی قبور با مفهوم مرگ و نیستی در ارتباط بوده و عنصر حیات را نیز درون خود جای داده است. از نظر نوع نگرش و جهان شناختی مردمی، حضور متعدد و متنوع نقش مایه های تزیینی و نمادین در آرامگاه های تخت فولاد اصفهان که جزو مهم ترین آرامگاه های ایران محسوب می گردد قابل تامل و بررسی می باشد. این پژوهش بر آن است که به بررسی روابط بصری از منظر زیبایی شناسی نقش مایه های جانوری بر روی سنگ آرامستان تخت فولاد در اصفهان بپردازد.

Keywords:

تخت فولاد , نشانه های سمبلیک , جانوری , سنگ های