تاثیر رنگ در بیمارستان روانپزشکی

محیط های درمانی، به ویژه بیمارستان های روانپزشکی، نقش تعیین کننده ای در سلامت روان، رفتار و روند بهبود بیماران دارند. در میان عوامل فیزیکی محیط، رنگ به عنوان یکی از موثرترین عناصر ادراکی، از طریق سازوکارهای فیزیولوژیک و روان شناختی می تواند بر خلق وخو، سطح استرس، میزان اضطراب، تمرکز و تعاملات اجتماعی بیماران روانپزشکی تاثیرگذار باشد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر رنگ در طراحی بیمارستان های روانپزشکی با رویکرد طراحی درمانی و محیط های شفابخش است. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع کتابخانه ای، پژوهش های روان شناسی رنگ و مطالعات معماری درمان محور انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که رنگ های سرد و ملایم مانند آبی و سبز، با کاهش تحریک سیستم عصبی، ایجاد آرامش و افزایش احساس امنیت، برای فضاهای بستری و درمانی بیماران روانپزشکی مناسب تر هستند؛ در حالی که رنگ های گرم و اشباع نظیر قرمز و زرد تند می توانند موجب افزایش تنش، اضطراب و پرخاشگری شوند و باید به صورت محدود و هدفمند به کار روند. همچنین، استفاده از رنگ های طبیعی و الهام گرفته از طبیعت در کنار نور مناسب، می تواند به تقویت کیفیت محیط شفابخش و بهبود تجربه فضایی بیماران و کارکنان کمک کند. در نهایت، نتایج پژوهش بر لزوم به کارگیری آگاهانه رنگ به عنوان یک ابزار مکمل درمان در طراحی بیمارستان های روانپزشکی تاکید دارد.

Keywords:

بیمارستان , بیماران روانپزشکی , فیزیولوژی رنگ , طراحی درمانی , محیط شفابخش