تحلیل راهبردی ایجاد هوش مصنوعی لوکال در سازمان ها با استفاده از ماتریس SWOT و ماتریس QSPM

با گسترش کاربردهای هوش مصنوعی در سازمان ها، نگرانی های فزاینده ای در زمینه امنیت داده ها، وابستگی فناورانه و انطباق با الزامات حاکمیتی مطرح شده است. در این میان، هوش مصنوعی لوکال به عنوان رویکردی جایگزین برای سامانه های مبتنی بر ابر، مورد توجه سازمان ها قرار گرفته است. هدف پژوهش حاضر، تحلیل راهبردی ایجاد و استقرار هوش مصنوعی لوکال در سازمان ها با استفاده از مدل SWOT و ماتریس برنامه ریزی راهبردی کمی (QSPM) است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت کیفی–تحلیلی بوده و داده های مورد نیاز آن از طریق مرور نظام مند ادبیات پژوهش در بازه زمانی ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۴ گردآوری شده است. پس از شناسایی عوامل داخلی و خارجی موثر بر استقرار هوش مصنوعی لوکال، این عوامل در قالب نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدها دسته بندی شدند. در مرحله بعد، با ترکیب عوامل شناسایی شده، راهبردهای چهارگانه SO، WO، ST و WT استخراج و با استفاده از ماتریس QSPM اولویت بندی شدند. نتایج نشان داد که راهبردهای مبتنی بر استفاده از نقاط قوت داخلی برای مقابله با تهدیدهای محیطی، به ویژه در حوزه امنیت اطلاعات و استقلال فناورانه، بالاترین جذابیت راهبردی را دارند. همچنین، راهبردهای توسعه ای مرتبط با بهره گیری از فناوری های متن باز و توسعه مدل های زبانی بومی در رتبه های بعدی قرار گرفتند. یافته ها بیانگر آن است که استقرار موفق هوش مصنوعی لوکال مستلزم اتخاذ رویکردی متوازن میان مدیریت ریسک، توسعه تدریجی زیرساخت ها و توانمندسازی منابع انسانی است. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان مبنایی برای تصمیم گیری مدیران و سیاست گذاران در طراحی نقشه راه استقرار هوش مصنوعی لوکال در سازمان ها مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

هوش مصنوعی لوکال , تحلیل SWOT , برنامه ریزی راهبردی , QSPM