تاثیر کاربرد زیست فناوری خاک بر بهبود کیفیت گیاهان علوفه ای و افزایش کارایی تغذیه ای خوراک دام در شرایط اقلیمی شهرستان رودبار

با توجه به اهمیت تغذیه دام در بهره وری سیستم های دامپروری، این پژوهش با هدف بررسی تاثیر کاربرد زیست فناوری خاک بر بهبود کیفیت یونجه و افزایش کارایی تغذیه ای خوراک دام در شرایط اقلیمی شهرستان رودبار به صورت میدانی و آزمایشگاهی انجام شد. در این مطالعه، از سه نوع میکروارگانیسم زیستی شامل قارچ های مایکوریزا، باکتری های حل کننده فسفر و باکتری های تثبیت کننده نیتروژن استفاده گردید. آزمایش در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با چهار تیمار و سه تکرار در مزرعه ای واقع در منطقه لوشان (رودبار) به مدت یک فصل رشد انجام شد. ویژگی های فیزیکی و شیمیایی خاک، کیفیت تغذیه ای یونجه (پروتئین خام، الیاف نامحلول، قابلیت هضم) و شاخص های رشد در گوساله های نر گوشتی (ضریب تبدیل خوراک، افزایش وزن روزانه) مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که کاربرد میکروارگانیسم های زیستی به طور معنی داری موجب افزایش فسفر قابل جذب، نیتروژن کل خاک و ماده آلی شد. همچنین یونجه حاصل از این تیمارها دارای پروتئین بالاتر تا ۱۸ درصد، الیاف کمتر و قابلیت هضم بالاتر بود. این امر به بهبود میانگین افزایش وزن روزانه گوساله ها تا ۱۱ درصد نسبت به تیمار شاهد انجامید. به طور کلی، نتایج بیانگر نقش موثر زیست فناوری خاک در ارتقاء کیفیت علوفه و بهبود بازده تغذیه ای دام در مناطق نیمه مرطوب شمال کشور می باشد.

Keywords:

زیست فناوری خاک , یونجه , گوساله پرواری , کیفیت خوراک , رودبار , قارچ مایکوریزا , کود زیستی