بررسی سطح فرهنگ جامعه در خصوص آبخیزداری و جایگاه آن در ترویج فعالیتهای آبخیزداری) مطالعه موردی حوزه آبخیز قاپی استان خوزستان

آب از منابع طبیعی است که از آن استفاده زیادی می شود. بنابراین حفظ و نگه داری این منبع طبیعی و صرفه جویی در آن اهمیت بسیار زیادی دارد. تشدید دخالت های انسان در محیط زیست و چرخه آب از یک سو و محدودیت منابع آب و از سوی دیگر نیازهای روزافزون و اجرای طرح های چند منظوره، اثرات متقابل طرح های توسعه منابع آب بر یکدیگر و نقل و انتقال های بین حوضه ای آب، موجب پیچیده شدن و اعمال مدیریت منابع آب شده است. ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی به عنوان یکی از کشورهای خشک نیمه خشک شناخته شده و این مساله مخصوصا در بخش های شرقی و مرکزی بیشتر دیده می شود. حفاظت و ارتقای منابع طبیعی به ویژه در جامعه روستایی یکی از دغدغه های اصلی دولتمردان سیاسی و اقتصادی است. مشارکت روستاییان در فعالیت های آبخیزداری مدت زمانی است که مورد توجه برنامه ریزان کشور قرار گرفته است. بدون توجه به آبخیزداری و عدم وجود مدیریت جامع در حوزه های آبخیز، موجب افزایش ناپایداری مدیریت منابع آب و خاک در حوزه ها گردیده است. تحقیقات نشان داده روستائیان با مشارکت خود نقش مهمی در بخش های اقتصادی، اجتماعی و محیطی خود داشته باشند و در حوزه های آبخیز و همکاری در فعالیت های آبخیزداری نقش مهم و بسزایی داشته باشند.

Keywords:

آب , آبخیزداری , فرهنگ قاپی , مشارکت