نحوه تبدیل سند حق آبه به پروانه مصرف معقول آب و نحوه جمع آوری اطلاعات لازم (مطالعه موردی حق آبه روستای جوجیل در شهرستان فلاورجان)

یکی از مهم ترین و چالشی ترین مسائل در حوزه بهره برداری از منابع آبی موضوع حقوق آبی ذینفعان در منابع آبی مشترک در مشارکت با یکدیگر و در تعامل با دولت است. هرچند ماده ۱۸ قانون توزیع عادلانه آب حقوق آبی ذینفعان و بهره برداران و حق آبه های قانونی را به رسمیت شناخته و این نوع منابع آبی را از انفال و مشترکات متمایز ساخته است و ضمن ارائه تعریف و تفسیری روشن از حق آبه بر حقوق حق آبه بران صحه گذاشته است اما حق آبه را به عنوان یک پیش فرض و یک ماده اولیه خام بدون مقدار و میزان و آمیخته با ابهام در نظر گرفته است. شفافیت و تعیین میزان و مقدار حق آبه ها پس از طی فرآیند صدور پروانه مصرف معقول حاصل می شود. در مواد ۱۹ و ۲۰ قانون توزیع عادلانه آب فرآیند صدور پروانه مصرف معقول، مراجع قانونی و نحوه صدور آن تشریح گردیده است. تبصره ۲ ماده ۱۸ قانون توزیع عادلانه آب صدور پروانه مصرف معقول برای کسانی که در گذشته دارای حق آبه بوده اند را تابع زمان و مکان و احتیاجات عمومی مصرف کننده و رعایت احتیاجات عمومی و امکانات و طبق مقررات دانسته است و ماده ۱۹ همین قانون اطلاعات لازم برای صدور پروانه مصرف معقول را مقدار آب موجود و میزان سطح و نوع کشت و محل مصرف و انشعاب و کیفیت مصرف آب و معمول و عرف محل و سایر عوامل برشمرده است. بنابراین کمیته های سه و پنج نفره موضوع مواد ۱۹ و ۲۰ قانون توزیع عادلانه آب به منظور تنظیم و صدور پروانه مصرف معقول نیازمند اطلاعات دقیقی در خصوص شرایط اجتماعی، فرهنگی و جغرافیایی محل، انواع حقوق آبی منابع آبی در دسترس در گذشته و حال و تغییرات آن در طول زمان، مستندات حق آبه، محل های ممکن و موجود تحویل، آب، سابقه مراودات و تعاملات حق آبه داران با دولت، مساحت اراضی مشروب، الگوی کشت، تلفات مسیر و... می باشند. در مقاله حاضر به بررسی و جمع آوری اطلاعات مورد نیاز برای تبدیل حق آبه یکی از روستاهای حوضه زاینده رود به پروانه مصرف معقول پرداخته شده است.

Keywords:

حق آبه , صدور پروانه مصرف معقول , قانون توزیع عادلانه , آب , مدیریت منابع آبی