تاثیر کاهش تراز آب دریای خزر بر توان عملیاتی و سازه های بنادر شمالی و راهکارهای مقابله

کاهش تراز آب دریای خزر در دهه های اخیر به طور قابل توجهی طیف وسیعی از چالش های زیست محیطی، فنی و عملیاتی را برای بنادر کشورهای ساحلی ایجاد کرده است. این پدیده ناشی از تغییرات اقلیمی، نوسانات هیدرولوژیکی و عوامل انسانی است که به کاهش عمق آب در پای اسکله ها، دشواری پهلوگیری کشتی ها و افزایش نیاز به عملیات لایروبی مکرر منجر شده است. پیامدهای این روند بر بنادر مهمی مانند آستاراخان، ماخاچکالا، ولگوگراد، باکو و آکتائو به کاهش ظرفیت عملیاتی، نیاز به نوسازی زیرساخت ها و تغییر در طراحی سازه های بندری انجامیده است. مطالعه حاضر با گردآوری و تحلیل اطلاعات میدانی و تحقیقی ضمن بررسی اثرات کاهش تراز آب بر توان عملیاتی و سازه های بندری، راهکارهای مقابله ای همچون بازطراحی اسکله ها، بهسازی کانال های دسترسی، توسعه سامانه های پایش و افزایش همکاری های منطقه ای را پیشنهاد می کند. نتایج این تحقیق می تواند به برنامه ریزی پایدار و بهینه سازی بهره برداری از زیربناهای بندری در منطقه دریای خزر کمک نماید.

Keywords:

تراز آب دریای خزر , روسیه , ولگا , بندر امیرآباد , بندر انزلی , آستاراخان