ارزیابی توانایی مدل های هوشمند ANFIS و SVM در استخراج قواعد بهینه بهره برداری بر اساس روش های غیرخطی (NLP)

قواعد بهینه بهره برداری شامل مجموعه قوانینی هستند که در شرایط مختلف بهره برداری مقدار آبی را که می بایست ذخیره یا رهاسازی گردد تعیین می کنند. هدف اصلی این تحقیق ارزیابی توانایی مدل های هوشمند ANFIS و SVM در استخراج این قواعد بر اساس روش غیرخطی (NLP) جهت برآورد بهنگام انرژی برق آبی در سد کارون ۳ می باشد که تاکنون به صورت مقایسهای مورد بررسی قرار نگرفته اند. بدین منظور ابتدا با کمک نرم افزارهای Weap و Lingo مدل را شبیه سازی و بهینه سازی نمود. سپس تراز سطح آب و آبدهی مخزن با تاخیرهای زمانی معین به عنوان متغیرهای ورودی و میزان رهاسازی بهینه دوره فعلی بدست آمده به عنوان متغیر خروجی در نظر گرفته و پس از تعیین گروه های آموزشی و آزمایشی، مقدار رهاسازی در دو الگوریتم ANFIS و SVM بوسیله ارزیاب های R۲ و RMSE مقایسه می گردند. نتایج حاکی از برتری مدل ANFIS تحت تابع عضویت زنگوله ای gelmf۳ با R۲ برابر ۹۴/۲ و RMSE برابر ۰/۰۶۲ نسبت به SVM تحت تابع کرنل RBF با R۲ برابر ۹۱/۷ و MSE برابر ۰/۰۳۳۵ می باشد و تابع مزبور به عنوان تابع بهینه برای محاسبه جریان برق آبی در مقیاس ماهانه معرفی می شود.

Keywords:

فازی , عصبی , مدل های هوشمند , سد کارون ۳ , قواعد بهره برداری , SVM , ANFIS