تاثیر برنامه گردش شغلی و ورزشهای کوتاه مدت بر کاهش آسیبهای اسکلتی عضلانی کارکنان مونتاژکار

کارکنان مونتاژکار به دلیل حرکات تکراری، وضعیت های ایستا و استفاده مکرر از اندام های خاص در معرض آسیب های اسکلتی عضلانی قرار دارند. برنامه های گردش شغلی به عنوان یکی از راهکارهای ارگونومیکی با تغییر وظایف شغلی و کاهش تنش های تکراری بر اندام ها می توانند نقش موثری در کاهش این آسیب ها ایفا کنند. این تحقیق به بررسی اثر بخشی ترکیب دو مداخله ارگونومیکی گردش (شغلی و ورزشی تمرینات کوتاه مدت) پرداخته است. روش شناسی این تحقیق در بازه زمانی شش ماهه با پیش آزمون و پس آزمون انجام شد. ۱۷۰ نفر از کارکنان مونتاژکار یک کارخانه خودروسازی به صورت تصادفی انتخاب شدند. معیارهای ورود عبارت بودند از سابقه کاری بیش از دو سال، تمایل به مشارکت در تحقیق، عدم وجود بیماری های مزمن اسکلتی عضلانی. داده ها با استفاده از آزمون های t جفتی و تحلیل واریانس (ANOVA) تحلیل شدند. سطح معناداری ۰.۰۵>P در نظر گرفته شد. یافته ها جدول زیر تغییرات شدت درد را در نواحی مختلف بدن قبل و بعد از مداخله نشان می دهد. نتایج نشان داد که ترکیب گردش شغلی و تمرینات ورزشی شدت درد را در تمام نواحی بدن به طور معناداری کاهش داده است.

Keywords:

گردش شغلی , ارگونومی , ورزشهای کوتاه مدت , آسیبهای اسکلتی عضلانی , پرسشنامه نوردیک