تحلیل ساختاری عوامل موثر بر ارتقا داوران فوتبال ایران در افق ۱۰ ساله

هدف از پژوهش حاضر تحلیل ساختاری عوامل موثر بر ارتقا داوران فوتبال ایران در افق ۱۰ ساله بوده است. این پژوهش به لحاظ روش شناسی از نوع آمیخته کیفی و کمی بوده که در بخش کیفی رویکرد پژوهش تحلیل مضمون و در بخش کمی دلفی فازی و آینده نگری رهیافت تحلیل ساختاری بوده است. در پژوهش حاضر با استفاده از داده های جمع آوری شده ۱۸ مصاحبه با داوران و کمک داوران بین المللی فوتبال جهت تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل مضمون آترید استرلینگ (۲۰۰۱) و مبتنی بر دو مرحله کدگذاری باز و متمرکز و همچنین با استفاده از روش تحلیل ساختاری با کمک نرم افزار میک مک استفاده شده است. نتایج شاخص های استخراج شده با بهره گیری از روش تحلیل ساختاری اثرات متقابل در محیط میک مک و با استفاده از ماتریسی به ابعاد ۴۶×۴۶ شامل ۴۶ شاخص نشان داده است که آنچه از وضعیت صفحه پراکندگی عوامل موثر در روش تحلیل اثرات متقابل/ساختاری با نرم افزار MICMAC پیدا گردیده وضعیت ناپایداری سیستم بوده است. در نهایت با اقتباس از نتایج تحلیل، میک مک جمع بندی اثرات مستقیم و غیرمستقیم نحوه تعامل بین متغیرها نقشه پراکنش اثرات و اولویت بندی عوامل بر حسب میزان اثرگذاری مستقیم و غیرمستقیم مشخص شد. اشتیاق گسترده به هوش مصنوعی در داوری، داده های با کیفیت در دسترس و داوری آنلاین ۳ عدم قطعیت کلیدی پیش روی داوری فوتبال با تاکید بر فناوری های نوین و هوش مصنوعی هستند. این عدم قطعیت ها به تایید خبرگان پژوهش به واسطه قدرت تاثیرگذاری و تاثیرپذیری بالا، از اهمیت و عدم قطعیت نسبتا زیادی در موضوع پژوهش برخوردارند. به عنوان یک نتیجه گیری راهبردی پیشنهاد می شود که امکان تعامل و همکاری بین هوش مصنوعی و داوران را فراهم کنند تا هر دو بهبود یابند و از تجربه های یکدیگر استفاده کنند.

Keywords:

آینده نگری , برنامه ریزی راهبردی , داوری فوتبال , فن آوری , عدم قطعیت