اثربخشی مانتراهای خودگویی های حین دویدن بر عملکرد دوندگان استقامتی رشته دو نیمه ماراتن

خودگویی یا مانتراهای دویدن یک روش انگیزشی است که از عبارات یا جملاتی تشکیل شده است که دستورالعمل یا انگیزه ای برای تکمیل تداوم یا انجام احسن دویدن ارائه می دهند. بسیاری از مربیان ورزشی و روانشناسان عقیده دارند که مانتراهای دویدن در افزایش عملکرد دوندگان استقامت بسیار مفید هستند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مانتراهای خودگویی های حین دویدن بر عملکرد دوندگان استقامتی رشته دو نیمه ماراتن است. روش شناسی: این تحقیق یک مطالعه آزمایشی همراه با پیش آزمون و پس آزمون بوده و نمونه آماری آن شامل ۴۷ دونده استقامت ساکن شهر کرمانشاه در سال ۱۴۰۳ که به طور تصادفی انتخاب شده بودند، بود. اعضای نمونه یک بار به صورت معمول (بدون خودگویی) و یک بار با گفتن مانترا در حین دویدن پس از ارائه پنج جلسه آموزشی در این زمینه از لحاظ رکورد زمان اتمام نیمه ماراتن مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده های به دست آمده توسط نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ تحلیل و از شاخص های آمار توصیفی آزمون تی زوجی استفاده شد. سطح معنی داری این تحقیق برابر (p<۰/۰۵) بود. یافته ها: نتایج نشان داد که تفاوت رکورد ثبت شده در دو مرحله ارزیابی از لحاظ آماری معنی دار است و شرکت کنندگان پس از شرکت در جلسات آموزشی آشنایی و نحوه استفاده از خودگویی های مانتراهای دویدن رکوردهای بهتری ثبت کرده و عملکرد ورزشی بهتری داشته اند. بحث و نتیجه گیری: مانتراهای خودگویی های حین دویدن بر بهبود عملکرد دوندگان استقامتی رشته دو نیمه ماراتن اثربخش است. پیشنهاد می گردد این روش توسط مربیان این رشته و روانشناسان ورزشی مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

خودگویی , مانترا دو , استقامت نیمه ماراتن , روانشناسی ورزشی