ارتباط بین مشارکت در فعالیت های ورزشی فضای باز با نگرش محیط زیستی

مقدمه: نگرش محیط زیستی افرادی که در فعالیت های طبیعی شرکت می کنند بسیار حائز اهمیت است. هدف این مطالعه بررسی تاثیر شرکت در فعالیت های ورزشی در فضای باز بر نگرش های محیط زیستی بود. روش شناسی: آزمودنی های این تحقیق شامل ۳۸۴ نفر از مردان و زنان بزرگسال با سنین ۱۸ تا ۶۳ سال بودند که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. از پرسشنامه های استاندارد برای سنجش متغیرهای تحقیق استفاده شد. از آزمون های خی دو، t مستقل و تحلیل واریانس برای بررسی داده های دموگرافیک و تفاوت های جنسیتی استفاده شد. همچنین، از آزمون همبستگی پیرسون برای بررسی روابط بین متغیرهای تحقیق استفاده شد. یافته ها: نتایج حاکی از وجود تفاوت معنادار بین سطوح مختلف مشارکت در این فعالیت ها در زمینه نگرش به محیط زیست است (F= ۴۷/۵۳ ، p < ۰.۰۰۱)؛ به طوری که با افزایش میزان مشارکت در فعالیت های ورزشی در فضای باز، نگرش آزمودنی ها نسبت به محیط زیست نیز بهبود می یابد. همچنین نتایج نشان دهنده رابطه مثبت و معنی داری بین مشارکت در فعالیت های ورزشی در فضای باز با نگرش به محیط زیست می باشد (r = ۰/۷۴۶، p < ۰.۰۰۱) که بر این امر دلالت دارد که هر چه مشارکت در فعالیت های ورزشی در فضای باز بیشتر باشد نگرش فرد به محیط زیست نیز بالاتر است. بحث و نتیجه گیری: به طور کلی این که افراد به مسائل زیست محیطی آشنا و شناخته شده پاسخ های مثبتی می دهند، نشان دهنده فاصله میان نگرش و رفتار زیست محیطی است. افزایش چنین مطالعاتی برای ارتقاء آگاهی زیست محیطی و تدوین استراتژی های مهم برای حفاظت از محیط زیست حائز اهمیت است.

Keywords:

محیط زیست , نگرش , فعالیت ورزشی , فضای باز , آموزش