ارتباط شهرت سازمانی و قرارداد روانشناختی با عملکرد شغلی مربیان ورزشی باشگاه های دولتی شهر تهران

هدف کلی پژوهش تعیین ارتباط شهرت سازمانی و قرارداد روانشناختی با عملکرد شغلی مربیان ورزشی باشگاه های دولتی شهر تهران بود. تحقیق از نوع توصیفی-همبستگی و مبتنی بر مدلسازی معادلات ساختاری و از لحاظ هدف نیز کاربردی بود. جامعه آماری تمام مربیان باشگاه های دولتی شهر تهران به تعداد ۴۱۱ نفر بود. تعداد نمونه آماری با نرم افزار جی پاور نسخه ۳.۱، ۱۳۲ نفر بود. نمونه آماری با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. در این تحقیق از پرسشنامه شهرت سازمانی فومبران و ونریل (۲۰۰۳)، قراردادهای روانشناختی (روسو، ۱۹۹۵) و عملکرد شغلی پاترسون (۱۹۹۲) استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده های توصیفی از شاخص های آمار توصیفی چولگی و کشیدگی و مدلسازی معادلات ساختاری و تجزیه و تحلیل آماری با نرم افزار SPSS و Smart PLS انجام شد. طبق نتایج با توجه به ضریب رگرسیونی ۰.۶۷ و نسبت بحرانی ۸.۱۳۶ بین شهرت سازمانی با عملکرد شغلی مربیان ورزشی باشگاه های دولتی شهر تهران رابطه معناداری وجود دارد. قرارداد روانشناختی با ضریب رگرسیونی ۰.۱۲ و نسبت بحرانی ۱.۲۹ با عملکرد شغلی مربیان رابطه معناداری ندارد. با توجه به ضریب رگرسیونی ۰.۷۴ و نسبت بحرانی ۱۱.۶۲ بین شهرت سازمانی با قرارداد روانشناختی مربیان رابطه معناداری دارد. نقش میانجی متغیر قرارداد روانشناختی در ارتباط شهرت سازمانی و با عملکرد شغلی مربیان معنادار نیست. با توجه به نتایج پیشنهاد می شود مدیران باشگاه ها برنامه های راهبردی شان را با اولویت قراردادن مسئولیت های اجتماعی تدوین کنند و بسترهای لازم برای ایجاد تعهدات در مربیان را به منظور بهبود عملکرد شغلی کارکنان فراهم سازند. همچنین مدیران باشگاه ها از طریق برگزاری همایش ها، برنامه های تبلیغاتی و ترویجی، شهرت سازمانی را در مربیان نهادینه سازند.