رابطه خودکارآمدی با جرات ورزی ورزشکاران دختر شهر تبریز

جرات ورزی یک خصیصه رفتاری است که مشخصه آن رفتار اجتماعی مثبت به منظور دفاع از حق یا رسیدن به هدف است. هدف از این پژوهش بررسی رابطه خودکارآمدی با جرات ورزی ورزشکاران دختر شهر تبریز است. روش شناسی پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی از نوع همبستگی می باشد که به شکل میدانی اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه ورزشکاران نوجوان زن رشته های تیمی فوتسال، والیبال، بسکتبال و هندبال (۹۵۰ نفر) شهر تبریز می باشد. نمونه آماری این پژوهش بر اساس جدول مورگان به صورت تصادفی ساده ۱۷۵ نفر تعیین شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه خودکارآمدی عمومی شوارتز و جر و سالم (۱۹۸۲) و جرات ورزی کمبریل و ریچی (۱۹۷۵) استفاده شد. پرسشنامه های مذکور پس از تایید روایی و پایایی در بین نمونه تحقیق توزیع و جمع آوری شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی و جرات ورزی ورزشکاران دختر شهر تبریز رابطه مثبت معناداری وجود دارد. یعنی هرچقدر میزان خودکارآمدی ورزشکاران بالاتر می رود میزان جرات ورزی آنان نیز بالطبع تحت تاثیر قرار گرفته و افزایش می یابد. نتیجه به دست آمده با نتایج تحقیق غفارزاده و محسنی راد (۱۴۰۳) موسی زاده و عنایتیان (۱۴۰۲) مبنی بر اینکه خودکارآمدی پیش بین مناسبی برای ابراز وجود و جرات ورزی دانش آموزان بود همسو می باشد.

Keywords:

خودکارآمدی , جرات ورزی , ورزشکاران دختر