ارتباط بین مدیریت استعداد و مسئولیت پذیری اجتماعی در معلمان تربیت بدنی

امروزه سازمان ها و بویژه سازمان های آموزشی تاثیر عمده ای بر جامعه دارند بنابراین فعالیت آنها باید به گونه ای باشد که اثرات مثبت حاصل از فعالیت خود را به حداکثر و اثرات منفی را به حداقل برسانند و به عنوان تاثیرگذارترین عضو جامعه نگران نیازها و خواسته های دراز مدت جامعه بوده و در جهت رفع معضلات آن بکوشند این بدان معنی است که سازمان های امروزی بایستی مسئولیت اجتماعی خود را شناخته و پذیرای آن باشند براتی مارنانی و همکاران (۱۳۹۰) مدیریت استعداد یا مدیریت استعدادیابی را سرمایه گذاری در حوزه کارکنان، شناسایی جانشین ها و افراد با استعداد در سازمان و بالنده کردن آنان برای ایفای نقش های گوناگون رهبری تعریف می کنند (ستوده آرانی و همکاران، ۱۴۰۰). متاسفانه امروزه چالشی که اغلب سازمان های ما و از جمله سازمان های آموزشی را تحت تاثیر قرار داده است عدم مسئولیت پذیری اجتماعی می باشد که این می تواند زنگ خطری برای نظام های آموزشی ما باشد که نقش مهمی در تعلیم و تربیت نسل جوان دارد و ممکن است این مساله بدلیل عدم برنامه ریزی های مناسب در توسعه استعدادیابی منابع انسانی باشد بنابراین محقق برای برون رفت از این مساله و ارایه راهکارها و پیشنهادهای لازم سعی در پرداختن به این مساله است که آیا بین مدیریت استعداد و مسئولیت پذیری اجتماعی در معلمان تربیت بدنی شهرستان گچساران رابطه معناداری وجود دارد؟ روش شناسی این تحقیق کاربردی و از نوع توصیفی و همبستگی بود. جامعه آماری این تحقیق تمامی معلمان تربیت بدنی شهرستان گچساران به تعداد ۹۷ نفر بود، که از این تعداد ۸۵ نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه گیری کل شمار با محقق همکاری کردند ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه های استاندارد مدیریت استعداد احمدی و همکاران (۱۳۹۱) مسئولیت اجتماعی سازمان کارول (۲۰۰۳) و سرمایه انسانی استراتژیک چانگ و هانگ (۲۰۰۵) بود برای توصیف داده ها از روش های آمار توصیفی و برای تجزیه استنباطی داده ها از روش های آماری ضریب همبستگی پیرسون، رگرسیون و معادلات ساختاری استفاده شد. یافته ها بر اساس جدول (۱) بین متغیر مدیریت استعداد و همه مولفه های آن با متغیر مسئولیت پذیری اجتماعی آزمودنی ها رابطه (۰/۰۱≥P) وجود دارد و این رابطه از لحاظ آماری معنادار می باشد. جدول (۱) نتایج آزمون پیرسون در خصوص رابطه مدیریت استعداد و مولفه های آن با مسئولیت پذیری اجتماعی متغیرها مدیریت نظام جذب ارزیابی و نظام توسعه و استعداد کشف آموزش حفظ و نگهداری استعداد ها مسئولیت پذیری ۰/۴۶ ۰/۴۰ ۰/۳۷ ۰/۳۴۰ ۰/۴۹ ضریب تعیین (تبیین) بدست آمده برابر با (۰/۲۴۰) است پس می توان نتیجه گرفت که ۲۴% متغیر مسئولیت پذیری اجتماعی از طریق مدیریت استعداد تبیین می شود. بحث و نتیجه گیری این تحقیق با هدف تعیین ارتباط بین مدیریت استعداد با مسئولیت پذیری اجتماعی از طریق سرمایه انسانی استراتژیک در معلمان تربیت بدنی شهرستان گچساران انجام شد. یافته های آن بیانگر وجود رابطه مثبت و معنادار بین مدیریت استعداد و ابعاد آن با مسئولیت پذیری اجتماعی آزمودنی ها می باشد. همچنین نتایج تحقیق بیانگر قابلیت پیش بین معنادار مسئولیت پذیری اجتماعی از طریق مدیریت استعداد بود. بنابراین نتایج تحقیق نشان داد که مدیریت استعداد و ابعاد آن زمینه لازم را جهت ارتقای مسئولیت پذیری اجتماعی در آزمودنی ها فراهم می نماید. نتایج این تحقیق با نتایج تحقیقات ستوده آرانی و همکاران (۱۴۰۰)، ساعتی زارعی و همکاران (۱۳۹۹)، تقی زاده خانقا و همکاران (۱۳۹۸)، کیاکجوری و میرتقیان رودسری (۱۳۹۷)، عسگرانی (۱۳۹۶)، داروغه عارفی و همکاران (۱۳۹۵)، خلیلوند و همکاران (۱۳۹۵)، صفائی (۱۳۹۵)، حاج ملک و همکاران (۱۳۹۴) و احمد و همکاران (۲۰۱۸) همخوانی دارد. در تبیین نتایج این فرضیه می توان بیان کرد که کلید موفقیت مدیریت استعداد در سازمان آن است که همه مدیران در هر سطحی نقش موثری را در این زمینه ایفا کنند مدیریت به عنوان نماینده رسمی سازمان برای ایجاد هماهنگی و افزایش بهره وری در راس سازمان قرار دارد. موفقیت سازمان در تحقق اهداف در گرو چگونگی اعمال مدیریت و سبک های موثر رهبری است مدیریت در نقش رهبری سازمان می تواند سبک های متفاوتی را در هدایت نیروی انسانی انتخاب کند. الگوهای رفتاری مناسب مدیر در هر سازمان باعث بوجود آمدن روحیه و انگیزش قوی در کارکنان می شود و میزان رضایت و مسئولیت پذیری آنها را از شغل و حرفه خویش افزایش می دهد مدیران با استفاده از سبک صحیح رهبری می توانند رضایت شغلی، مسئولیت پذیری اجتماعی و تعهد سازمانی کارکنان و بهره وری سازمان خود را افزایش دهند. سازمان های موفق در بحث مدیریت استعداد آنهایی هستند که مدیران عالی آن در این زمینه حمایت لازم را داشته اند و همه مدیران زیر مجموعه را ملزم به رعایت آن دانسته اند. این حمایت دو طرفه است به این صورت که مدیریت استعداد با انتصاب افراد مناسب در مشاغل کلیدی از تصمیم گیری و تفکر مدیران حمایت می نماید.

Keywords:

مدیریت , استعداد , مسئولیت پذیری , اجتماعی , معلمان تربیت بدنی